Edebiyat

İnsan… biraz denizdir, biraz gökyüzü. Bir yanı derin, bir yanı sonsuz. Ama en çok da… iki arada kalandır. Bazen içine...

Karadeniz… Bir coğrafyadan fazlası. Bir ruh hali. Bir direnç biçimi. Dalgalar sert. Rüzgâr keskin. Yağmur inatçı. Doğa kolay değil. Hiç...

Anne Anne Annen ölmüşse büyük sorun Ömrümü annemle doldurun Karanlığımdan kurtuldum anne öğütlerinin güneşleriyle Körlüğümden karalığımdan kurtuldum anneliğinle   Anneliğin...

ANA KUCAĞI   Duvardaki saat hala tık tık işliyor Zamanı eliyor anne evinde Herşey ama herşey yerli yerinde Bir tek...

ANNE   ​Akşamları Pera’nın Loş Arnavut kaldırımlarında, Kendi gölgemde sislenir Kaybolurdum anne.   ​Sanki şehir bile Beni saklardı senden uzaklaştırarak....

Sevgiyi en çok kim sustuğu yerde büyütür bilir misiniz? Anne… Diliyle değil çünkü onun sevgisi. Yüreğiyle sever. Canıyla sever. Ömrüyle...

Aşkı tek bir kelimeye sığdırmaya çalışmak, denizi bir bardakta taşımaya benzer. Herkes kendi bardağını doldurur, sonra o suyun tüm okyanus...

İnsan bazen yalnızca hayalleriyle ayakta kalır. Kimi zaman uzak bir şehrin sokaklarında yürümeyi, kimi zaman sevdiği insanla huzurlu bir hayat...

İnsan en çok belirsizlikte yorulur. Ne hissettiğini bilmeyenlerden, Ne istediğini söylemeyenlerden, Bir gün var olup bir gün kaybolanlardan… Çünkü insan...

​Hakikat, alkışlanmak için değil, yaşanmak içindir; zira alkış geçicidir. Çünkü alkış, kalabalığa muhtaçtır; o gürültüyü öyle bir sever ki sormayın....

Bazı insanlar vardır… Hayata sadece karışmaz. Hayatın anlamını değiştirir. Bir cümlesiyle umut olur, bir bakışıyla içini ısıtır, bir gülüşüyle karanlığın...

Uzun zamandır bu fotoğrafa bakıyorum; uçsuz bucaksız bir karanlığın ortasında, sırtını karlı dağlara, yüzünü ise elindeki fenerin titrek ışığına dönmüş...

Bekleme. Kimseyi, hiçbir şeyi, hiçbir zamanı… Çünkü beklediğin her şey seni senden uzaklaştırır. Gerçek şu: Hayat dışarıda kurulmaz. Hayat, senin...

Baharın Sustuğu Gece: Bir Hıdırellez Vedası ​Dünya, baharın gelişini kutlamak için hazırlanıyordu; gül dallarının altına dilekler bırakılıyor, ateşler yakılıyor, bolluk...

Bir anda hayatım altüst oldu; adını koyamadığım o duygu içime işledi. Bazen sevda dedim, bazen aşk, ama hiçbir kelime yetmedi....

Vazgeçmekten vazgeçmek, ilk bakışta bir kelime oyunu gibi görünür; ama insanın iç dünyasında en sert kırılmaların, en sessiz direnişlerin adıdır....