Kendine varma yolunda, kendini keşfetme yolunda neredesin? Ya da böyle bir yol olduğunun henüz farkına bile varmadın mı? Belki yaşamında...

Bazen gökyüzü, insanın söyleyemediği bir cümleyi kanatlarına yükleyip getirir. Ne gürültü yapar, ne kendini anlatmaya çalışır. Sadece gelir, sessizce durur...

Doğanın bilgeliği üzerinize aksın… Ağaçların sabrını, toprağın teslimiyetini, suyun yolunu bulma gücünü, rüzgârın özgürlüğünü ve gökyüzünün sonsuzluğunu alın içinize. Çünkü...

Edep, bilginin ahlâka dönüşmüş hâlidir. İnsanın kaç kitap okuduğu, kaç kelime bildiği, kaç cümleyi ustalıkla kurduğu değildir mesele. Asıl mesele,...

Vuslat, yalnızca birine kavuşmak değildir. Bir yere varmak, bir kapının açılması, uzun zamandır beklenen bir karşılaşmanın gerçekleşmesi hiç değildir. Vuslat,...

Belki de en uzak olduğu alan insanın “Kendini bulma.” Nasıl olsa bilmek sorumluluk gerektirir. Bilen insan duramaz, durdurulamaz. Eylemde olur...

Bazen aradığın cevaplar aklında değil, susturduğun kalbin derinliklerinde saklıdır. Çünkü akıl, inanmak istediğine delil arar. Kalp ise gördüğünü unutmaz. Sen...

Yaşam herkese aynı yerden dokunmaz. Kimi büyütür. Kimi eksiltir. Kimi uyandırır. Kimi de öyle bir yerden kırar ki, artık hiçbir...

Sığlığın âşık olduğu derin kokun, huzurlu dokunuşun, sonsuz mavi bakışın… Bir kıyının taşıyamayacağı kadar büyük, bir kalbin unutamayacağı kadar derinsin....

Yaşamı sindiremediniz. İnsanların yaşamasını sindiremediniz. Gülmesini… Sevmesini… Kahkaha atmasını… Yeniden başlamasını… Kendine bir hayat kurmasını… Kendi hayatının içinde var olmasını...

“İnsandan doğan insan olur, hayvandan doğan hayvan olur.” — Neşet Ertaş Ne kadar ağır bir söz. Ne kadar sade. Ve...

Artık gelsen de... Gelmesen de... İçimde hiçbir kapı açılmayacak. Çünkü seni bekleyen o insan artık yok. Beklemek, sevgiyi büyütmedi. Sadece...

Yolculuğun devam ediyor… Ta ki sana varana kadar. Kendini bulana kadar. Sorular soracaksın. Yoluna çıkanlara… Hayata… Zamana… Ve en çok...

Hiç durmadan dönen dünya… Sen dönüyorsun. Geceyi gündüze, yazı kışa çeviriyorsun. Bir an bile durmuyorsun. İnsan da sana benzemiş. O...

Derin sessizlikler, kelimelerden çok daha anlamlıdır. Hiçbir sessizlik ansızın başlamaz. Her sessizliğin uzun bir geçmişi vardır. Yarım kalmış cümleleri… Karşılığı...

Hayatın en büyük gerçekleri, gürültünün içinde değil, sessizliğin derinliklerinde saklıdır. Çünkü gerçek, bağırmaz. Kendini ispat etmeye çalışmaz. O sadece bekler....