Edebiyat

Kavuşmak onlara, vuslat bize düştü Gülüp eğlenmek onlara, üzülüp ağlamak bize... Tatiller, eğlenceler onlara, işler güçler bize Başarı bize ama...

Hayaller Gerçekleşmez Bazen Hayaller kurarız… Bazen bir çocuğun masumiyetiyle, bazen yılların verdiği tecrübeyle. Gözlerimizi kapatır, gelecekte olmak istediğimiz yeri düşünürüz....

BUNU İLK KİM AKIL ETTİ? Bazen düşünüyorum da: Çocuklar için dünya sanki hep hazırdı. Keman var; nota öğrenilir, çalınır. Tavuk...

Zamanın Üç Durağı Gökyüzünden baktığımızda yeryüzü nasıl görünür kim bilir? Ne keder vardır orada ne mutluluk. Demek ki aslında hiçbir...

“DOĞMAK ÜZERE GÜNEŞ” “Şiir insanlığın kurtuluşu doğrultusunda ölümcül bir denemedir.” Can Yücel Yazın; sözcüklerle etkileyici, güzel ve sanatsal biçimde yeni...

Kendine varma yolunda, kendini keşfetme yolunda neredesin? Ya da böyle bir yol olduğunun henüz farkına bile varmadın mı? Belki yaşamında...

Bazen gökyüzü, insanın söyleyemediği bir cümleyi kanatlarına yükleyip getirir. Ne gürültü yapar, ne kendini anlatmaya çalışır. Sadece gelir, sessizce durur...

Zaman, insanları tanımanın en sessiz ama en acımasız öğretmenidir. İlk bakışta herkes aynı gökyüzünün altında yürür, dostluklar samimi, sözler sıcak,...

Bazı hayaller vardır, insan onları yıllarca kalbinin en sessiz köşesinde saklar. Kimseye anlatmaya cesaret edemez, bazen kendine bile itiraf etmekten...

Bazen insanın gözleri dalar uzaklara. Ne gördüğünü bilmeden, ne aradığını tam olarak anlatamadan bakar ötelere. Belki bir güneş doğar karşısında,...

Vuslat, yalnızca birine kavuşmak değildir. Bir yere varmak, bir kapının açılması, uzun zamandır beklenen bir karşılaşmanın gerçekleşmesi hiç değildir. Vuslat,...

Belki de en uzak olduğu alan insanın “Kendini bulma.” Nasıl olsa bilmek sorumluluk gerektirir. Bilen insan duramaz, durdurulamaz. Eylemde olur...

Doğayla birlikteliğimiz, ruh ve beden sağlığımız seninle güzel. Bir dalda iki tomurcuk olmak ve insanlığa güllerle gülücükler dağıtmak, seninle güzel....

Sığlığın âşık olduğu derin kokun, huzurlu dokunuşun, sonsuz mavi bakışın… Bir kıyının taşıyamayacağı kadar büyük, bir kalbin unutamayacağı kadar derinsin....

İnsan bazen en uzun konuşmalarını hiç konuşmadan yapar. Bir duruşun, bir bakışın içinde saatlerce süren cümleler, bir susuşun kıyısında söylenememiş...

Yaşamı sindiremediniz. İnsanların yaşamasını sindiremediniz. Gülmesini… Sevmesini… Kahkaha atmasını… Yeniden başlamasını… Kendine bir hayat kurmasını… Kendi hayatının içinde var olmasını...