Her şeyin hissettiğin gibi derin ve sonsuz olması, sabrının gücünde saklıdır. Varlığının mucizesi, birkaç kelimeye sığmayacak kadar büyüktür. Bu yüzden...

Sözlerinin arkasına saklanmaktan, başkalarının gölgesinde yaşamaktan yorulmadın mı? Herkesi memnun etmeye çalışırken kendini kaybetmekten... Başkalarının doğrularını kendi gerçeğin sanmaktan... "Ne...

Artık susma vakti geldi. Ama bu susacak olan ben değilim. Sen. Yıllarca sustum. Kırıldım. Bekledim. Sabrettim. Anlatmaya çalıştım. Her defasında...

İnsan, ömrünü sandığı kadar yaşadığı olaylarla değil, peşinden koştuğu düşüncelerle şekillendirir. Çünkü insanın kaderini yalnızca attığı adımlar değil, gözünün neyi...

Diyor ya Orhan Veli, "Her şeyi söylemek mümkün. Epeyce yaklaşmışım, duyuyorum, Anlatamıyorum." İçimden geçenleri kelimelere dökmek midir beni sana anlatan,...

Mavinin tonu mudur seni bana bağlayan, yoksa dalganın ezelden beri taşıdığı o kadim fısıltı mı? Kum taneciklerinin sessiz sabrı mıdır,...

Mevlana'nın 21 kuralı; 1. Aramakla bulunmaz; ama bulanlar hep arayanlardır. 2. Her şey vaktini bekler. Ne gül vaktinden önce açar...

Yol uzun, hisler derin. Adımlar sağlam, güven sınırsız. Varışın adı huzur, varlığın mucizevi. İyi ki yönüm sana, yolum muktedir. Varış...

Dert insana yol gösterir. Acı hayatı öğretir. Sahiden acıyı yaşamayan, Umutsuzluğu tatmayan, Söyleseniz ne anlar mutluluktan? Karanlık olmadan, Aydınlığın anlamı...

Hayat… En ağır sınavlarını, en sessiz anlarda getirir. Önce güveni alır. Sonra umudu sınar. Ardından sabrı… Kimi zaman en derin...

Herkese yetişmeye çalışırken, senden geriye kalanlarla yüzleşmeye var mı cesaretin? Başkalarının canı yanmasın, ruhu incinmesin diye, darmaduman ettiğin kalbinin kırıklarını,...

Senin adın... Benim susuşum. Benim sessizliğim. Senin bendeki varlığın... İçimde hiç dinmeyen bir deniz. Var olduğum... Kaybolduğum... Her defasında yeniden...

Yaşam denen süreçte Sevinçler, üzüntüler, acılar... Hepsi bir arada. Deneyimlenen tüm bu süreçler, Bir karma halinde yaşanır. Birinin bitimi diğerinin...

Kalbinin en çok yorulduğu yer, aslında yeniden doğacağın yerdir. İnsan sustuğunda konuşmaya başlayan tek şey kalbidir. Kırgınlıkların ortasında bile sönmeyen...

Bu seferki yol, Aynı yol değil. Bu kez sana değil, Sende sandığım her şeye el sallıyorum. Olmayan sana “git” diyorum....

Kendinden gidenlerden geriye kalan dallarını, bir bir kırarsın kendi ellerinle. Zamanın suçu yok. Suç; insan silüetlerinin altında insan aramaktı. Her...