Yol uzun, hisler derin.
Adımlar sağlam, güven sınırsız.
Varışın adı huzur, varlığın mucizevi.
İyi ki yönüm sana, yolum muktedir.
Varış sensen, yol ölüm olsa korku vermez yüreğe.
Sana derinden bağlıyım, huzur kadın…
Ne fırtınalar döndürdü yüzünü bana,
Ne de zaman eksiltebildi içimdeki yerini.
Çünkü sen, gidilecek bir yol değil;
Vardığımda kendimi bulduğum hakikatsin.
Adını anınca susuyor bütün gürültüler.
Kalbim, ilk defa bir kalpte dinleniyor.
Çünkü senin varlığın, kelimelerin anlatamadığı
o derin sükûnun adı.
Varsın ömür yorulsun,
Varsın yollar taşla dolsun.
Yeter ki istikamet sen ol.
Çünkü insan, sevdiğine yürürken yorulmaz;
Kendinden vazgeçse de yönünden vazgeçmez.
Bir gün son nefes gelip de omzuma dokunduğunda bile
pişman olmayacağım tek şey,
sana doğru yürümüş olmak olacak.
Çünkü bazı kavuşmalar zamana ait değildir.
Bazı bağlar kaderden daha güçlüdür.
Ve ben…
Sana ulaşmayı değil,
Sende tamamlanmayı seçtim.
Adı aşk olan her duanın,
Son cümlesi sensin… Huzur kadın.
