Sema COŞKUN

Bugün özgürce nefes alabiliyorsak, Bayrağımız gökyüzünde onurla dalgalanıyorsa, Bu topraklarda ezan susmadan, vatan bölünmeden yaşayabiliyorsak; Bunun ardında bir milletin kanı,...

İnsan, bildikçe büyüdüğünü zanneder. Oysa çoğu zaman sadece zihnini doldurur. Ezberlediği her cümleyi hakikat sanır, Her cevabı kendine bir taç...

Bazı insanlar yıllarca yaşar Ama bir gün bile kendini duymaz. Herkesi memnun etmeye çalışırken Kendi ruhunu yavaş yavaş tüketir. İnsan...

Derler ya, Beyaz Tüm renkleri Barındırır. Oysa insan, Tek bir renkten ibaret değildir. Bir bakarsın; Gözlerinde mavi bir gökyüzü, İçinde...

Sabır… Hem oldurur hem öldürür… Ya var olur ya da yoktur elindekiler. Benim sandıkların… Bedenin bile… Çünkü insan, En çok...

İnsanın “insan” olma yolculuğu… İnsanın “var olma” yolculuğu… Başlangıç noktası: “imge”. İmge; duyu organlarının dıştan algıladığı bir nesnenin, bilince yansıyan...

Ne için var gerçekten? Kim yapmış? Nerden aklına gelmiş? Hangi ihtiyaçtan yola çıkmış? Amacı karşısındakini göstermek mi? Yoksa karşısındakini göstermek...

İnsan bazen durup düşünüyor… Geçen yıllar mı değiştiriyor bizi, Yoksa biz mi geçen zamanın içinde eksiliyoruz? Saatler dönüyor. Takvim yaprakları...

Kar taneleri neden hep Farklı şekillerde Vuslata ererler? Neden hep usul usul, Yavaş yavaş, Aheste aheste Süzülerek Yeryüzü ile birleşir?...

İnsan… biraz denizdir, biraz gökyüzü. Bir yanı derin, bir yanı sonsuz. Ama en çok da… iki arada kalandır. Bazen içine...

Karadeniz… Bir coğrafyadan fazlası. Bir ruh hali. Bir direnç biçimi. Dalgalar sert. Rüzgâr keskin. Yağmur inatçı. Doğa kolay değil. Hiç...

Sevgiyi en çok kim sustuğu yerde büyütür bilir misiniz? Anne… Diliyle değil çünkü onun sevgisi. Yüreğiyle sever. Canıyla sever. Ömrüyle...

İnsan en çok belirsizlikte yorulur. Ne hissettiğini bilmeyenlerden, Ne istediğini söylemeyenlerden, Bir gün var olup bir gün kaybolanlardan… Çünkü insan...

Bazı insanlar vardır… Hayata sadece karışmaz. Hayatın anlamını değiştirir. Bir cümlesiyle umut olur, bir bakışıyla içini ısıtır, bir gülüşüyle karanlığın...

Bekleme. Kimseyi, hiçbir şeyi, hiçbir zamanı… Çünkü beklediğin her şey seni senden uzaklaştırır. Gerçek şu: Hayat dışarıda kurulmaz. Hayat, senin...

Başarıyı yıllarca yanlış tarif ettik. Daha çok kazanmak, daha yukarı çıkmak, daha fazlasına sahip olmak sandık. Oysa en temel soruyu...