Aydın UZKAN

Zaman, insanları tanımanın en sessiz ama en acımasız öğretmenidir. İlk bakışta herkes aynı gökyüzünün altında yürür, dostluklar samimi, sözler sıcak,...

Kadim dünyanın üstüne titrediği o görünmez örtü, çağın rüzgârıyla santim santim çekiliyor üzerimizden. Bir zamanlar gökyüzünü yeryüzünün şahidi kılan, taşa...

İnsan, yaralandığı yerden kabuk bağlar fakat kırıldığı yerden susar. Dilin tükendiği, kelimelerin anlam yükünü taşıyamayıp birer birer devrilen sütunlara dönüştüğü...

İnsan bazen en uzun konuşmalarını hiç konuşmadan yapar. Bir duruşun, bir bakışın içinde saatlerce süren cümleler, bir susuşun kıyısında söylenememiş...

İnsan ruhunun en büyük sessiz devrimi, bir sabah aniden göğsün kafesinde çakan o tek parlak kıvılcımla başlar: Farkındalık. İnsan bazen...

Doğduğumuz an zaman, henüz üzerine tek bir damla mürekkep damlamamış sonsuz bir kâğıt gibi uzanır önümüzde. Varoluşun o derin, fısıltılı...

Evin kapısı kapandığında, dış dünyanın gürültüsü yerini iki insanın sessiz ritmine bırakır. Ev, sadece taştan ve duvardan ibaret bir mekân...

Coğrafya, yalnızca haritalardaki sınırları belirleyen soğuk çizimlerden ibaret değildir. İnsan ruhunun ve hislerinin test edildiği geniş bir tuvaldir. Uzak mesafe...

İnsan, dışarıya taşıyamadığı her duyguyla kendi iç dünyasında gizli bir mimari inşa eder. Kelimelerin yetersiz kaldığı ya da söylemeye cesaret...

Bazı savaşların topu, tüfeği, barutu yoktur. Suskunlukları, keskin bakışları ve eyvallahtan örülmüş duvarları vardır. En derin yaralar da çoğu zaman...

Modern zamanların en konforlu ama en tehlikeli yanılsaması, kendi penceremizden gördüğümüz gökyüzünü yeryüzünün tamamı zannetmektir. İnsanın ötekinin acısına, neşesine ya...

İlişkilerin görünmez ama en hayati dengesi, ruhu ardına kadar açma arzusu ile kendine ait bir ada saklama ihtiyacı arasındaki o...

İnsan, kendi içine doğru genişleyen ama dışarıya sadece dar pencereler bırakan gizemli bir mimaridir. Çoğu zaman duygularını mülteci gibi ruhunun...

Modern dünya bize hiç olmadığı kadar bağlantıda bir yaşam vaat ediyor. Ancak madalyonun tersini çevirdiğimizde, bu muazzam kalabalığın ve hızın...

İnsan, evrenin uçsuz bucaksız boşluğunda parlayan bir yıldız gibidir. Hem bu muazzam bütünlüğün bir parçası, hem de kendi başına, apayrı...

Kalbin, kendine bile itiraf etmekten çekindiği bir boşluk vardır. İşte duygusal flört o boşluğun kıyısında dolaşan bir gölgedir. Ne tam...