Edebiyat

GÜNAYDIN   Ey güzel Benim olaydın Sevgi dolaydın Gözlerin aydın Günaydın   Yüreğinde yaratılmış her cana Yaratandan ötürü Sevgi barındıran...

“İnsandan doğan insan olur, hayvandan doğan hayvan olur.” — Neşet Ertaş Ne kadar ağır bir söz. Ne kadar sade. Ve...

Artık gelsen de... Gelmesen de... İçimde hiçbir kapı açılmayacak. Çünkü seni bekleyen o insan artık yok. Beklemek, sevgiyi büyütmedi. Sadece...

Yolculuğun devam ediyor… Ta ki sana varana kadar. Kendini bulana kadar. Sorular soracaksın. Yoluna çıkanlara… Hayata… Zamana… Ve en çok...

Hiç durmadan dönen dünya… Sen dönüyorsun. Geceyi gündüze, yazı kışa çeviriyorsun. Bir an bile durmuyorsun. İnsan da sana benzemiş. O...

Derin sessizlikler, kelimelerden çok daha anlamlıdır. Hiçbir sessizlik ansızın başlamaz. Her sessizliğin uzun bir geçmişi vardır. Yarım kalmış cümleleri… Karşılığı...

Hayatın en büyük gerçekleri, gürültünün içinde değil, sessizliğin derinliklerinde saklıdır. Çünkü gerçek, bağırmaz. Kendini ispat etmeye çalışmaz. O sadece bekler....

Coğrafya, yalnızca haritalardaki sınırları belirleyen soğuk çizimlerden ibaret değildir. İnsan ruhunun ve hislerinin test edildiği geniş bir tuvaldir. Uzak mesafe...

Her şeyin hissettiğin gibi derin ve sonsuz olması, sabrının gücünde saklıdır. Varlığının mucizesi, birkaç kelimeye sığmayacak kadar büyüktür. Bu yüzden...

Sözlerinin arkasına saklanmaktan, başkalarının gölgesinde yaşamaktan yorulmadın mı? Herkesi memnun etmeye çalışırken kendini kaybetmekten... Başkalarının doğrularını kendi gerçeğin sanmaktan... "Ne...

GÜNAYDIN   Ey güzel Benim olaydın Sevgi dolaydın Gözlerin aydın Günaydın   Yüreğinde yaratılmış her cana Yaratandan ötürü Sevgi barındıran...

Artık susma vakti geldi. Ama bu susacak olan ben değilim. Sen. Yıllarca sustum. Kırıldım. Bekledim. Sabrettim. Anlatmaya çalıştım. Her defasında...

Diyor ya Orhan Veli, "Her şeyi söylemek mümkün. Epeyce yaklaşmışım, duyuyorum, Anlatamıyorum." İçimden geçenleri kelimelere dökmek midir beni sana anlatan,...

Sırrı sinemde tuttum, Bilmedi dünya hâlimi. Gönül imiş sevdanın kafesi, Sureti gönlüme hapsolan yârim. Bir ömür sustum ardından, Adını rüzgâra...

İnsan, dışarıya taşıyamadığı her duyguyla kendi iç dünyasında gizli bir mimari inşa eder. Kelimelerin yetersiz kaldığı ya da söylemeye cesaret...

Mavinin tonu mudur seni bana bağlayan, yoksa dalganın ezelden beri taşıdığı o kadim fısıltı mı? Kum taneciklerinin sessiz sabrı mıdır,...