Aşk
Sevda
Yâr ne büyük kelimeler
Sevda kutsalmış
Öpülür başlara taç yapılırmış
Gönüllere taht kurarmış sevda
Sevda denen sultanlık
Sevdanın en dipsiz kuyularına düştüm
Yusuf değildim olamadım
Çıkayım Mısır’a sultan
Züleyha gibi kuşandım sevdanı
Yakup olamadım sarılayım hasrete
Harlandı yine içimde sevda ateşi
Gece sustu ay dinledi beni
Yollarına düşmüş garip yolcu gibi
Adını taşıdım yüreğimde sessizce
Bir gülüşün yetti ömrümü yakmaya
Şimdi rüzgâr bile senden konuşuyor
Ben seni değil
Sanki kaderimi sevmişim
İçimde büyüyor ayrılığın karanlığı
Sensiz geçen her dakika kor oldu düştü yüreğimin en derin yerine bu gece














