Öykü Tefrikaları

Perdeyi açtığımda rüzgârın ıslığını duydum. Pencereyi açmadım, çünkü gördüklerime inanamadım. Beyaz örtü her yanı kaplamıştı. Şaşkınlığım bir süre devam etti....

Muhtarın yüzünden düşen bin parçaydı. Sallanarak kapıdan girerken, içeridekiler, keyifsiz olduğunu anladılar. Kahve köylülerin, sohbet ve danışma merkezi gibiydi.  Muhtarı...

Tırtıllar baharla birlikte, sebzelerde görülmeye başladı. Bunlar yaprağın altına yapışıyor ve uzandığı her yeri delik deşik ediyordu. Yaprağı öyle bir...

Laboratuvar çalışması, yorucu geçiyordu. Konu, kişisel karakterlere, çevrenin etkisini belirlemekti.  Deneylerden alınan sonuçlara göre, çevre etkili oluyor, fakat ana karakteri...

Bir rüya gibi, hayallerle baş başa kalmak. Bir rüya gibi, duru suların yaşantısını, süsleyen öyküler. Kısa geçen ve bazen de...

Bir yıldır ormanı, didik didik arıyordu. Bulduğu eşyaları bir yere topluyor ve ağaç dallarıyla kapatıyordu. Köyde evlerin, çoğunu yakmışlardı. Olay...

Açık denizlerin korkusuz kadın kaptanı Kübra Başıaçık… Dünya nüfusunun yarısı kadın olmasına rağmen meslek ve her alanda cinsiyet dengesizliği devam...

Kaskatı bir kafa ve taşlaşmış bir kalp, yaşadıkça sevgi çemberine girmek istemiyordu. Aksine bu noksanlığının farkına bile varamıyordu. Suratına “yüzsüzlük”...

Atatürk’ün; insancıl yönlerine, özel yaşamına ışık tutmayı sürdürüyorum bu yazımla. Atatürk; halkın arasında olmayı çok sever. Halkıyla birlikte eğlenmekten de...

Yüreği acılara dayanamamıştı. Yıkılmıştı, sevgi dünyası. Sevgi dünyasına rağmen, acıyı kabullenemiyor ve adeta çırpınıyordu. Acıların dinmesini, derinden hissediyordu. Doktor ve...

Issız, derin bir vadinin her iki yakasında, yüksek ve sarp kayalar. Kayalar korkunç, hafif bir sis ile sarılı ve sallanıp...

Kasabaya gelişi, öğle tatiline denk düştü. Resmi dairelerin açılmasını beklemek için, parka geçti. Havuza yakın masaya oturdu. Yan masadaki hararetli...

Ecel işte. Bir bakmışsın kapını çalıyor. Hiç onunla karşılaşmayacakmış, gibi " Kim o?" Dahi diyemiyorsunuz... Ve o da aniden içeri...

Bir yolculuğun sabahındaydılar yine!.. Çocuklarına, canlarına kavuşmak için çıktıkları sayısız yolculuklardan biri başlıyordu erkenden. Gün ağarmadan. Kent uyanmadan... Düştüler yola,...

Birlik ile dirliğini kurmuş ve baba ocağını tüttürüyorlardı. Kara ateş, ailenin sembolü haline gelmişti. Aile kara ateşin yanında adeta hayat...

Dereler köyünün tarihi çeşmesini, “kuru çeşme” olarak anmak üzüntü vericiydi. Çeşmenin kuruduğunu duyanlar, ilk ağızda “gürül gürül akan çeşme” diyorlardı....