Bazı insanlar vardır…
Hayata sadece karışmaz.
Hayatın anlamını değiştirir.
Bir cümlesiyle umut olur,
bir bakışıyla içini ısıtır,
bir gülüşüyle karanlığın yönünü değiştirir.
Ve insan anlar…
Asıl mesele yaşamak değilmiş.
Asıl mesele, dokunduğun yere anlam bırakabilmekmiş.
Sen değiştiğinde hayat değişir.
Bakışın değiştiğinde yollar değişir.
Kalbin güzelleştiğinde dünya başka görünür.
Çünkü insan önce içinde doğar.
Sonra çevresini aydınlatır.
Gülümse…
Öyle sıradan değil.
İçinden gelerek gülümse.
Yaralarını saklayarak değil,
onlardan güç alarak gülümse.
Çünkü bazı tebessümler vardır;
bir insanın yeniden ayağa kalkmasına sebeptir.
Bazı insanlar vardır;
sessizce iyileştirir.
Fark etmeden güç verir.
Yanında durarak bile huzur olur.
Kendini eksiltme.
Kendini yok sayma.
İçindeki ışığı kimsenin karanlığına teslim etme.
Çünkü senin içinde susturulmayı beklemeyen bir güç var.
Yorulsa da vazgeçmeyen bir yürek var.
Kırılsa da sevmekten vazgeçmeyen bir taraf var.
Ve inan…
İnsan içindeki ışığı yaktığında
güneş sadece gökyüzünde doğmaz.
Hayatın tam ortasında doğar.
Yeniden…
Yeniden…
Ve yeniden…
O yüzden korkma değişmekten.
Çünkü değişim bazen bir son değil,
insanın kendine kavuştuğu en güzel başlangıçtır.
Hayat;
sen sevdiğinde güzelleşir,
sen inandığında güçlenir,
sen gülümsediğinde nefes alır.
Ve bazı insanlar vardır ki…
Onlar geldiğinde hayat sıradan olmaktan çıkar.
Daha derin olur.
Daha gerçek olur.
Daha anlamlı olur.
İşte sen de öylesin…
Hayat seninle
daha da anlam kazanır.
