Kendin olmak…
Dünyanın en basit görünen ama
en zor eylemidir.
Çünkü herkes senden biraz daha “uyumlu” olmanı ister.
Biraz daha susmanı,
biraz daha törpülenmeni,
biraz daha başkalarına benzemeni…
Ve sen, fark etmeden
kendinden vazgeçmeye başlarsın.
Oysa kendin gibi olmak;
herkes tarafından sevilmemeyi göze almaktır.
Anlaşılmamayı,
yanlış bilinmeyi,
yalnız kalmayı bile…
Ama bir şeyi bilirsin:
Kendinden vazgeçerek kazanılan hiçbir şey,
insana ait değildir.
Kendin gibi olmak;
yüksek sesle konuşmak değildir her zaman.
Bazen hayır diyebilmektir.
Bazen gitmektir.
Bazen de kalıp kendini savunmaktır.
Ve en çok da…
Kimsenin görmediği anlarda bile
kendine sadık kalabilmektir.
Çünkü insan,
kendisi olabildiği kadar özgürdür.
Ve en büyük cesaret,
maskesiz yaşayabilmektir.













