Hasan TANRIVERDİ

Koyunlar onlar için bir dünyaydı. Her birine isimleriyle çağırırlardı. Onlar, ailenin bütün gününü alıyordu. Ali babasına yalnız, pazar günü otlağa...

Benim düşüncem, hayatı anlama adına belki de bir rüyaydı. Yaşadıklarımı anlamlandırmak olarak hissettiğim çok olmuştu. Rüyada yaşamayı ve oluşan atmosferi...

Sabah sis ve çiseyle kalktım, inanın içim karardı. Bu yaz gününde yine mi sis diyerek sızlandım, nereden geldi. Sınavları geçtim,...

Gençliğimdeki aynanın çerçevesi ahşap ve açık mavi renkteydi. Silinmiş ve mereğin yan duvarına monte edilmişti. Duvara doğru yaklaştım, biraz eğildim,...

Sebze yetiştirmeye gönül vermişti. Çünkü sebzelerin arasında doğmuştu. Sebzelerinden hiç ayrılmamıştı. Bunun dışında bir dünya düşünemiyordu. Köyde yetiştirdiği o lezzetli...

Mahkumlar koğuşlarında hayatın anlamını konuşuyorlardı. Mahkumlardan biri, benim için, hayatın anlamı kalmadı. Çünkü hayatın kendisiyle çatışıyoruz. Kader dedik buraya tıkıldık....

Okulun son zili, tatil heyecanı demekti. Tatil hayallerin süsü olan rüya alemiydi. Tatilde çalışma da olsa bir rahatlık söz konusuydu....

Yaşı bir asırdan aşkındı. Yılların yağmuru ve karı onu yıldıramamıştı. Geniş yaprakları fırtınaya karşı zayıf noktasıydı. Hayat ağacı adını verdiğimiz,...

Yeni bir oyuncak icat edilmiş ve adına da kay kay diyorlardı. Çocuklar ayaklarının altında, tahta parçasına takılmış dört teker ile...

Ney ol... Ney olursan acını duyan olur... Rüzgâr tek içini boşaltanda ses olur... İçi dolu olanı kırıp geçer Bir şey...

Babam, sepetinde soba için kesilmiş odunlar ile, içeri girdiğinde, “On iki ay çalışacak, böyle günlerde yiyeceksin.” Kar fırtınasına rağmen, günü...

Hayat onun için nerde akşam orda sabahtı. Ne pahasına olursa olsun, bu yaşantımı sürdüreceğim, diyordu. Çeşitli olumsuzluklara karşı da ormanda...

Yaşantısı ona şarkı söyletmiyor, çığlık attırıyordu. Onunkisi bir bilinmeze heyecanla atılan çığlıktı. İçten gelen bu çığlık, sonsuza kadar devam etmese...

Sosyal mesafeyi koru, bu iş ciddi, şaka değil. Canavar havada, tuttuğun her yerde. Öyle bekliyor ki, solunum yoluyla vücuduna giriyor....

Eti ne budu neydi fakat çalışmak zorundaydı. İnşaatta evcilik oynanmıyordu. Gözü korkmuştu. Bir an eve kaçmak istedi. Ustasının karşısında ezilip...

Çocuk, gelecek kaygısının olmadığı, kendine has oyunlarından zevk alan bir çağa aittir. Oyun için yaşar, ya da yaşamak için oynar....