Seni yaratmasaydım ey habibim…
Asrım zalimsin, Allah’ın habibini de alemlere rahmet olanı da sorguladın… Aşk için var olmadık mı?.. Kulluk için var olmadık mı?.. Ondaki aşk kimde var… Ondaki kulluğu kimde gördün… Ey onu pustacı konumunda gören zalimsin… Cenâb-ı Hak Peygamber Efendimiz’e (asm) şöyle buyurmuştur: “Levlake lavlake lema halaktü’l-eflak” (Sen olmasaydın, sen olmasaydın ben âlemleri yaratmazdım.) Mana bakımından bu hadiste sıkıntı gören yok… Çünkü Adl ismi der ki… Her dağın zirvesi var zirvede o peygamberin yeri…
Seni yaratmasaydım ey habibim..
Zalimsin asrım onu öv… Zalimsin susan insan… Onu öv… O peygamberi Allah övdü… Öv sen de… O rahmet dedi… Gör Rahmanın tecellilerini onda… Babalığı sevgi ve şefkat… Peygamberliği sevgi ve şefkat… Ordu komutanlığı sevgi ve şefkat dolu… Devlet reisliği sevgi ve şefkat… O peygamberi öv ve salavat getir ona… Allah övdü aç gözünü gör onda ki sevgi ve şefkatı… Aşk ve imanı… Aşk ve güveni… İşte ayet… “Ve seni ancak âlemlere rahmet olarak gönderdik.”(Enbiya/107)
Öv ve salavat getir ona… Onu Allah övdü… Onu övdüğü için ecdadın dünya devleti kurdu… “İçinizden Allah’ın lütfuna ve âhiret gününe umut bağlayanlar, Allah’ı çokça ananlar için hiç şüphe yok ki, Resûlullah’ta güzel bir örneklik vardır.” (Ahzab/21-24)
Seni yaratmasaydım ey habibim..
Bu hadis akla ve hikmete uygun bulunan bir hadis… Çünkü ıeygamberimizin hali eylemi inancı sünneti siyeri sıfatı esmaya uyumluydu… Bu hadis mihengimizdir… Kütübü sittede yok denilse de… Kainat zıtları barındırır… Gündüz olmasaydı gece olmazdı ve bilinmezdi… Peygamberimiz ile hak-batıl belli oldu… Hak olmasa der akıl batıl bilinmezdi… Ne şeytan bilinirdi ne saptırması…
Seni yaratmasaydım ey habibim..
Hadise kulak ver… “Aclûnî, Cabir (r.a)’dan şöyle bir hadis nakletmektedir: “Babam anam sana feda olsun ya Resulullah, Allah’ın eşyadan önce yarattığı ilk şeyin ne olduğunu bana haber ver.” dedim. Resuûlullah (s.a.s) şöyle dedi:
– Ey Cabir! Allah Teâlâ, eşyayı yaratmadan evvel kendi nûrundan senin nebînin nûrunu yarattı” Bu nûr, Allah’ın dilediği şekilde onun kudretiyle deveran ediyordu. Bu vakitte, Levh, Kalem, Cennet, Cehennem, Mülk, Sema, Yer, Güneş, Ay, Cin ve İnsan ortalarda yoktu. Ne zaman ki Allah, mahlukâtı yaratmayı diledi; bu nûru dört parçaya böldü. Birinci bölümden kalemi, ikincisinden levh’i, üçüncüsünden de Arş’ı yarattı. Sonra da dördüncü bölümü tekrar dört parçaya ayırdı… (Aclûnî, 312)
Seni yaratmasaydım ey habibim..
Öv ve salavat getir o peygambere… Öv ahlakını öv… İşte ayet “Ve sen elbette en yüksek bir ahlâka sahipsin.” (Kalem/4)
Seni yaratmasaydım ey habibim..
Öv o peygamberi O güneş gönüller aydınlansın… İşte ayet ”Ey Peygamber! Biz seni bir şahit, bir müjdeci, bir uyarıcı, Allah’ın izniyle Allah’a çağıran ve nur saçan bir kandil olarak gönderdik.” (Ahzab/45-46)
Seni yaratmasaydım ey habibim..
Peygamberimiz en çok sevilmesi ve övülmasi gereken bir insandır… Dünyayı da ahireti de cennet etmenin yolunu insanlığa tebliğ etti… Yaratılanı sev en güzel yaratılanı en çok sev der Adl ismi… Ve hor görme zaten yaratılan esmanın aynasıdır, tecelliğahıdır… Allah’ın zatı batındır, gizliden gizlidir… Ama tecelliler Allahın o gizli olan zatının sıfatlarıdır, ayetleridir… Her yaradılanı sev…
Seni yaratmasaydım ey habibim..
Yüce Allah önce nurunu yarattı ve nurundan da ilk peygamberimizin nurunu yarattı…
Allah’ım Bu Ne Güzel Din
Bayram görmek isteyen ülkeme gelsin
Bayramlarda çocukları bekleyen kapılar vardır…
Şekerli kapılar şeker kapılar…
Cennet görmek isteyen ülkeme gelsin…
Yine
Sevinçten uç
Bu gün bayram
Ey çocuk
Bu bayram cennetten çocuk
Bu gün bayram
Bayram yapıyor insan ve cin
Allah’ım bu ne güzel din
Güneş deniz sevinçli…
Bu gün bayram
Rüzğar sevinçli…
Bu gün sevinçten uçan çocukları dinler
Sevinçli taş toprak
Ağaçta yaprak…
Bu gün bayram ins-ü cinni dinle
Kuşları dinle
Kuşlar sevinçten uçuyor bak.
Bu gün bayram neşeli sokakları beyaz evleri dinle
Bu gün bayram
Bu gün bayram
İki bayram
Gülen yüzleri dinler
Gökler
Allah’ım bu ne güzel din
Allah ayırmasın bizi bu dinden
Çıplağım çıplak değil acım aç….
Uçan kuşları dinler
Yerler
Allah’ım bu ne güzel din
Cennetin yolu bu din
Tuba dalı bu din
Allah’ım bu ne güzel din
Bu gün bayram bayramları bal
Bayram görmek isteyen ülkeme gelsin
Bu gün bayram gel köyüme
Güneş koşu atı gibiydi ufukta
Gel güneşin kalbini dinle
Çocuk yeni alınan ayakkaplarını giyiyordu
Gel çocuğun kalbini dinle
Huysuz horoz kümesten çıkarıyordu tavukları
Gel bir esen rüzgarın kalbini dinle
Karabaş usluydu bu gün
Gel yayılmakta olan ışığın kalbini dinle
Biri kulağına fısıldamış gibi her şeyin
Bu gün bayram gel köyüme
İçlerinin beyazlığı dışına vurmuştur evlerin
Halılar hiç incinmemiş dövülmekten
Affedilmiş gibi mutlu halılar
Affedilmiş gibi mutlu çeşmenin suyu
Ağaç suya kavuşmuş ve mutlu
Cennete girmiş
Rü’yete ermiş gibi
Şeker çocuğa kavuşmuş ve mutlu
Ve alnı ak
Gönlü muhabbetle dolmuş şekerin
Şekerin tadında kutsal bir tat
Bu gün bayram şehirler mutlu
Yollar gördüm dikensiz ve mayınsız
Kullar gördüm dikensiz ve mayınsız
Yasak ilanını duymuş gibi
Sokağa çıkamıyor kin
Allah’ım bu ne güzel din
