İçime gizledim besmeleleri… Toplum içinde besmele çektiğimizde kendini “Mevlitte” sananlar var… Besmele çeksem mi çekmesem mi
Bir zamanlar dükkanların kapılarında hep “Besmele” vardı. Şimdilerde Türkçe bile değil mekanların isimleri. Değiştik mi diyeyim bozulduk mu diyeyim…
Bir gün belediye otobüsüne binerken “besmele”çektim. İnsanlar ters ters baktılar yüzüme, ama bana böyle öğrettiler. Bir şeye binerken inerken besmele çekilir dediler… Kimden yana olsam
“İnşaallah sözünü” dilinden sil. Dediğim dedik diyor insanlar. Söz sözdür… Ölsen de kalsan da yapacaksın söz verdiysen. Neden bana “İnşaallah kelimesini öğrettiler ki.
Her işinin başında Besmele çek unutma “diyen sen haklı çıktın. Bir şiirimde “Besmelenin Önemine” ben de değindim. “Bismillah de ve başla. Alnını secdeye yasla” diyen sen haklı çıktın diyeceğim. Şimdiki insanlar kınasalar da siz haklı çıkacaksınız… Bu varlığın maliki Allah. Onun adını anmanın neresini kınarlar ki…
Âdem Aleyhisselama ilk gelen âyet, Besmele’dir. Ey besmelenin kıymetini bilmeyenler…
Besmele
Yıldızlara baktım
Göz ettiler
Çağırdılar beni
Göklerdeki sofraya
Unuttum
’Bismillah’demeyi
Uzattım elimi
Tabaklar kırıldı
Ay dedem
Ay dedem
Diye severdim ay’ı
Ay dedem de darıldı.
Dilime besmele güldü
Dükkanların kapılarında o bir güldü…..
