Yere sağlam bassın diye altı ayaktan yaptılar.
Her direğin başına işlemeli değirmen taşı yerleştirdiler.
Fareler dadanmasın diye yukarı kaldırdılar.
Her tarafı tahtadan yapılmaydı.
Çivileri bile.
Bir birine geçmeli,
Önünde balkonu,
Çatısı hartamadandı.
Birde üzeri katranla boyanırsa,
Nem diye bir şey olmaz içinde.
Ambarı olan,
Ahşap küçük bir ev.
Aynı zamanda “çöten” vazifesi görüyordu.
Altan süzgecliydi.
Hava aldığı için,
Mısır kolay kolay bozulmuyordu.
Yağmur yağınca,
Fındık kuruturken, altına kaçarız.
Köpeğimizi direklerin birine bağlarız.
İki direk arasına salıncak yaparız.
Bebelerimiz mışıl mışıl uyur.
Nenem seyyar tezgahını kurar,
Dırmaç, dasdar dokur kuru toprağın üzerinde.
Kediler, tavuklar gece güvenle yatar altında.
Sabah kalkınca daha soğumamış yumurta buluruz sapların arasında.
Yazın buzdolabı kışın içi sımsıcaktır.
Mısırın yanında diğer yemişleri de orada saklarız.
Ne serender ustalarımız vardı.
Sarma tütün çigarasını yakıp,
Şapkasının tereğini hafifce sola doğru kıvırıp,
Boyalı kalemini rendenin bıçağı ile sivrittikten sonra
Şapkasının kıyısına sıkıştırırdı,
Kolayca alıp kullanmak üzere.
Gözleri öyle keskindi ki
Serender, aradan yüzyılda geçse,
Fırtınalar, kasırgalar bile bozamazdı dengesini.
Serenderler aynı zamanda,
Ziraat bankamızdır bizim.
Fakat son günlerde,
Serendere fareler sızdı.
Yediğini yedi, yemediğini taşıdı sağa sola.
Sernder tarihtir.
Serender evdir.
Serender örnek alınacak,
Sanatkar Türk insanının, tabiat harikasıdır.
Devletimizin küçük bir modelidir.
Dedemin ruhu hala serenderde,
Emeği, teri, gözyaşları…
Gül kokusuna benzer
Bir reha geliyor burnuma,
Acaba,
Babaannemin serender de sakladığı ıhlamur olmasın?..
Serender erzak deposudur. Serender savunma aletlerinin zulasıdır. Serender dar zamanın açılacak bohçasıdır. Serender kıtlığın teğet geçmesini sağlayan erzak deposudur. Serender misafir ağırlama da bir zenginliktir. Sanırım yeni neslin böyle bir ne anlayışı, ne de ayıracak yeri var! Güzel yazı üstadım.