Lakabıyla meşhur Arap Hüseyin, omuzunda asılı davulunu titrete titrete karanlığın kucağını yararak, arşınladığı sokaklarda, her evin önünde duraksayıp kendi yazdığı manileri yanık sesiyle okuyarakkaldırıyor Şenköylüleri sahura, tam yarım asırdır…
Yıllık iznimi her sene Ramazan ayına denk getirerek Yalova’nın şirin bir köyünde ihya ederim orucumu. Yalova’nın da havası İstanbul’la aynı; güneş aynı güneş; sıcaklık aynı sıcaklık, gün aynı gün lakin biz burada asfaltın sıcağından uzak, ormanın esintisinde daha rahat tutuyoruz orucumuzu. Akşamları ise asırlık çınar altında komşuların hoş sohbetleri cabası.
Orucumuzu serinleten Allah’a şükürler olsun…
Köylerimizde yaşam hala eskisi gibi; manevi iklimi yüksek, sakin ve huzur dolu dingin bir hayat var…
Ya şehirlerde öyle mi?
Biri, motorsiklete binmiş, önüne sığdırdığı koca davula tek eli ile, “Güm güm!” vurarak… ya da bir başkası taksinin arka bagajına oturmuş teneke mi davul mu ne çaldığı belli olmayan bir gürültü ile hızla sokakları dolaşarak insanları oruca kaldırmaya çalışıyorlar. Kim bunlar? Şehir çalgıcıları!.. Zira bunlara Ramazan davulcusu dersek, köydeki bizim Arap Hüseyin Ağabeyimize hakaret etmiş oluruz, değil mi?
İstanbul’da birkaç senedir icat edilen bu yeni tarz davulda;
Estetik yok, ahenk yok, mani yok, mana yok, şuur yok!..
Peki, ne var;
Bir anda sizi yataktan hoplatan ve kulakları tırmalayan araba gürültüsü ile patlak davul sesi!
Bu mudur sahur huşusu? Böyle midir ecdadımızdan kalan Ramazan örf ve adetleri?
Bu kadar mı yozlaştırılır bir gelenek!
Bunların sorumluları kim? Niçin göz yumuluyor? Diye yakarmalara şahit oluyoruz.
Maalesef büyük şehirlerde vaziyet bu!
…
Şehirde Eski Ramazanları özlemle ararken, Eskimeyen Ramazan Köylerimizde:
Anadolu köylerinde birçok gelenek, görenek, örf ve adetlerimiz son ferdi de bu dünyadan göçüp gidene kadar devam ediyor. İşte bunlardan biri de, o eski Ramazanlar dediğimiz, “Ramazan Davulcusu” geleneği. Köylerimizde aynı usullerle sürdürülürken bu gelenek ne yazık ki, beton ucubelerle çevrilmiş büyük şehirlerde yozlaştırıldığına şahit oluyoruz!
İyi ki köylerimiz var ve iyi ki köyde güzel insanlar…
#yaşayarakYazıyoruz.
