O ÇOCUKLAR
O çocuklar mahzun, gülce yüzlerle
Öteler yurdunda, şar’a gittiler
Dualar okundu, arkalarından
Şahadet remziyle, Var’a gittiler
Beyaz tebeşire, kanlar bulaştı
Bir kirli düşünce, kinle dolaştı
Şeytan emeline, kanla ulaştı
Şakaklar kan revan, nara gittiler
Her biri sevginin, kalesi idi
Bilgi bahçesinin, lalesi idi
Ufuk çizgisinin, halesi idi
Kara çarşambada, dara gittiler
Anne babalara, hüzünler kaldı
Yaprakları solan, hazanlar kaldı
Dünyada düzeni, bozanlar kaldı
Gül canlar günahsız, kâra gittiler
Acılar şahika, acılar büyük
Ey Allah’ım medet, bu nasıl bir yük
Dertler tepelendi, oldular höyük
Ağıtlar sel oldu, zâra gittiler
Sanki gökler çöktü, üstümüze ah!
Feryatların âhı, indi düze ah!
Dertlerimiz şimdi, dize dize ah!
Canımızdan canlar, Yâr’e gittiler
Celalettin KURT
