Dört kitabın manası Aşk… Yazık ki biz şekilde kaldık. Namazımız şekil hacımız şekil…
Dört kitap bir birinin aynıdır, tefsiridir… Kaynak bir çünkü ve insan aynı. Marifetullah öğretisi için indirildiler.
Yüce Allah insanı imtihan ediyor… Gizliliğimiz kalmıyor… Şeklimiz insan ama özümüz ne? Yunus demiş ki, “gül oluben açayım” ya gül değilsek.
Dört kitabın manası,
Budur eğer var ise.
Bülbül olup öteyim,
Dost bağında yatayım,
Gül oluben açayım. (Yunus Emre)
Hiç bir ayet veya hadis bütünden bağımsız yorumlanmamalı… Bazıları diyor ki Arab peygamber ırkı sevelim… Arabı Allah sevmemiş, peygamber sevmemiş… Arabı arap olduğu için sevemezsin. Ya Ebu Lehebi Allah sevmemiş. Ebu Cehil’i peygamber sevmemiş… Kara diken mi, gül mü?..
Sevmeyiz “Bülbül olup ötmeyeni…” Aşk için yaratıldık neyi seveceğimiz belli…
Açmaya Yaramı Geç Kaldım..
Ülkem sahipsizdin…
Günahlarım hapishaneler gibiydiniz…
Gafletim geceden karanlıktın
Otuz yıl kırk yıl az mı
Sonra sen geldin Yunustan ilahiler okuyan derviş
Seninle aklıma alnıma güneş geldi
Hasreti bende neyin ve dertli dolabın…
Açmaya yaramı Allah’a geç kaldım…
Ne işin var bu sokakta fakir gönlüm
Baş döndüren bu sokakta
Bu ışıklı sokakta
Aşkın yaylalarına alışkınsın sen
Geç kaldın yaranı açmaya hey Veysel’im
Veyselin develeri vardı
Ya senin
Korkma kınayanın kınamasından…
Mahkumdan farkın neydi..
Bitmemiş bir cümle gibi
Hikayesi önünde Veysel’in
Ve bir de develeri yok mu
Atsan atılmaz satsan satılmaz…
Bahar gelmezse gizli kalır papatyalar…
Bülbüllüğün gizli kalacak değildi hep
Gülün kokusuyla yanan gönlüm hey
Ateş yanmak neymiş dener sende
Kışlar bahara döner sende
Medine gül kokulu
Medine aşk okulu
Aşk hastanesi Medine
Açtım yaramı
Sevindi gönlüm
Şifa bulmuş çocuk gibi yüzü
Aşkın Medinesine vardın Veysel gibi
Aşık gönül aşkın Medine’de olmuş kanatlı
Kelebek yüreklim bu baharda mutlu…
Gelmesin ayrılık vakti ağza sürülür en acı biber
Kara bahtıma ağla gözüm
Kara bahtıma ağla özüm
Otuz iki dişini sökecek
Geç kaldı gönlüm
Gül sevgiye
Geç kaldı gül Medineye
Açmaya yaramı geç kaldım…
Geç kaldı aşkın medinesine şu Veysel gönlüm
Bütün gönüller Medine Medine derken
Veyseldi geç kalan o güneşe
Ama güneşlidir hırkası bile
