“Vefa İstanbul da bir semt…” Zamanımız insanı için.
Yılın bir günü babalar günü. Hepten de vefasız değiliz. Ya hiç bir gün babalar günü olmasa daha mı iyiydi…
İnsanda vefa kalmadı ve ayrılıklar kopmalar başladı yardan anadan babadan akrabadan, dosttan arkadaştan…
“Bir acı kahvenin kırk yıl hatırı yok” artık… Ne komşulukta tat kaldı ne akrabalıkta … İnsan insanı kullanma yani köle görme derdinde… Oğul babayı, baba oğulu kullanıyor… Tat veren bir ilişki kalmamış aralarında…
“Bana bir harf yani meslek öğretenin kölesi olan da “kalmadı artık. Mekanının önüne işyeri açar ve sana rakip olur… “Ne o kalfa” demeye bile cesaretin olmaz… Yüze tükürmeler de yok artık. Utanacak yüz de yok artık… Çok mu kötü pencereden baktım topluma veya toplumda ki, iyilere ne oldu… Bir elin parmağı kadar iyi kaldı bir sokakta, bir beldede …
Kapitalizm ahlakın düşmanı… Manevi değerlerin yıkımının sebebi… Ferdiyetçilik, tekelcilik… Ego tavan yapar kapitalizm de… “Dostluk ayrı alış veriş ayrı” sözü çok duyulan bir söz olmuşsa kapitalizm yaralar açmaya başlamıştır toplumda… “Kiminin duası kimini duası” diye bir sözümüz vardı, ona ne oldu… Dua değil amaç, amaç paradır kapitalizmde…
“İhanet arkadaşlık zincirini karartır fakat vefa onu her zamankinden parlak yapar.” der, Kızılderili atasözü.
Bir gün de olsa hatırlanıyor ya babalar… Diri bir damarımız var demektir… Çiçek açar bazı ağaçlar gövdesi kurumuştur ama bir filiz vermiştir… Kök sağlamsa DİRİLİŞTEN ümit kesilmez.
“Cömertlik olmayınca malın vefa olmayınca arkadaşın hayrı yoktur” denilmiş
Yüce Allah’tan kaçan insan zamanımız insanı… Enen’ine kaçıyor Allah’tan… Enen’i de bir gün ondan kaçacak… Nasıl durdurur ki, ey insan Allah’ın kelamına kulak ver… Allah’tan ENE’NE kaçman çözüm değil. Enen senden razı olsa seni azaptan kurtarır mı?..
Azaptan kurtuluş reçetesi Kur’andadır:
“İyilik, yüzlerinizi doğu ve batı tarafına çevirmeniz değildir. Asıl iyilik, o kimsenin yaptığıdır ki, Allah’a, ahiret gününe, meleklere, kitaplara, peygamberlere inanır. (Allah’ın rızasını gözeterek) yakınlara, yetimlere, yoksullara, yolda kalmışlara, dilenenlere ve kölelere sevdiği maldan harcar, namaz kılar, zekât verir. Antlaşma yaptığı zaman sözlerini yerine getirir. Sıkıntı, hastalık ve savaş zamanlarında sabreder. İşte doğru olanlar, bu vasıfları taşıyanlardır. Müttakîler ancak onlardır” Bakara Sûresi, 177. Ayet
Baba Ellerin Nerede
Nasıl söyleyecekti işten kovulduğunu
Çocuk ellerine baktı babanın
Boş ellerine
Baba baka kaldı çocuğun dolu gözlerine
Alışık değildi
Çiçeklerin üzerinde çiğ gibi
Duran göz yaşlarına
Bağrı yanacaktı bu kış
Sobası yanmayan evde
Birbirlerine hiç böyle sarılmamışlardı
Birbirlerine sarıldılar uzun zaman
Unuttu çocuk üşüyen ellerini
Çocuk bayramlarda öptüğü
O gül ellere tekrar baktı
Baba ellerin nerede dedi çocuk
Para uzatan, kalem defter uzatan
Meyve uzatan, ekmek uzatan …
Ellerin nerede .?
…………
Allah’ım her çocuk
Bir melektir yer yüzünde
Boş döndürme eve ellerini babaların
Boşalır yüreğime ateş
Çocuklar için doğsun o güneş
