Bazı aşklar vardır, görünmez… Ama hissedildiğinde insanın içini baştan sona değiştirir. Deniz ile yosunun aşkı gibi… Kimse alkışlamaz onları. Kimse...

“Zor…” derler ona. Çünkü onu anlatacak kelime bulamazlar. Çünkü yüzeyde yaşayanlar, derinliği hep yanlış anlar. Oysa derin kadın zor değildir…...

“Okumak insana derin anlamlar katarken hayatı sığlaştırır…” İlk bakışta bir çelişki gibi durur bu cümle. Oysa hakikatin en yalın hâlidir....

Yüzükoyun dönmeyi beceremediysen, Dirseklerinin üzerine kalkamazsın. Dizlerini karnına çekmeden, Emekleyemezsin. Kollarını öne geriye savurmadan, İlerleyemezsin. Sağ adımı atmadan, Sol adımı...

Bazen zaman sadece takvim yapraklarında ilerlemez… Bazen bir özlemde, bir yarım kalmışlıkta, bir “bir gün yine” umudunda durur. Tam 24...

Bu da benden olsun. Git… “Varsın” zannederken, Zaten yokmuşsun. “Yaşıyorum” zannederken, “Ölmüşüm” meğerse. “Geldin” zannederken, Yolumdan bile geçmemişsin. “Git”… Demek...

Neden insanlar hep sahteliklerin arkasına sığınır ki? Neden insanlar hep başkalarının gölgesinde kendilerini güvende hisseder ki? Neden insanlar hep kendilerine...

Ayaklar kumlara gömülmüş, gözler ufka kilitlenmiş. Rüzgar saçlarını savuruyor, tuzlu hava ciğerlerine doluyor. Dalga dalga gelen sesler, kalbin ritmiyle birleşiyor;...

Marteniçkalara bağlanan umut... Marteniçkalara bağlandıysa umut denilen istekler, Umuda umutlanmak da ? Umut umudu yok eder Bir şeyler beklemek her...

Deniz, sabahın ilk ışığında kıyıya vururken aslında dalga değil, bir özlem gönderir. Her dalga biraz daha yaklaşmak ister göğe. Ama...

Gökyüzü bazen yalnızca bir boşluk değildir; içinde anlam saklayan, insanın kalbine dokunan bir genişliktir. Sema da böyledir… Geniş, sakin ve...

Hani beni benden iyi tanırdın? Hani iyiliğim için en iyisini bilirdin? Hani söylemediklerimi duyardın? Hani yapacaklarımı benden önce bilirdin? Şimdi...

Kar taneleri neden hep Farklı şekillerde Vuslata ererler? Neden hep usul usul, Yavaş yavaş, Aheste aheste Süzülerek Yeryüzü ile birleşir?...

Bayram sabahlarının kokusu vardır. Sabun kokusu, ütülenmiş gömlek kokusu, yeni yıkanmış avlunun kokusu… Bir de çocuk kalbinin içinde saklanan o...

Sus… Biraz sus… Çünkü şimdi konuşacak olan biz değiliz— Toprak! Bu toprak, sıradan değil… Her karışında bir can, Her zerresinde...