Biz Türkler bu topraklarda hep vardık; ilk defa 1071’de gelmedik, geri döndük… Batılılar tarafından kasıtlı olarak ortaya atılan; “Türkler Göçebe, Anadolu’ya 1071’de yerleştiler!” algı operasyonuna itibar etmeyiniz…
Biz bu topraklarda 12 bin yıldır varız. Şimdi bu cümlenin altını tarihi ve arkeolojik belgelerle dolduralım:
Bir yerde kimin yaşadığına dair ondan kalan kalıntılara bakılır, insan medeniyetine de… Türkistan’dan başlayarak tüm dünyaya dağılan Türkler, ölülerini gömerken ‘Balbal’ denilen ritüeli kullanırlardı.
‘Balbal’; eski Türk inancında ve defin kültüründe, ölen kahramanların ‘kurgan’ denilen mezar yığınının etrafına dikilen, genellikle kabaca insan figürünü andıran anıtsal dikili taşlardır.
İşte, Anadolu’da gerçekleştirilen arkeolojik kazılarda, Türk kültürünün en belirgin mezar geleneği olan bu kurganlar -yığma tepe mezarlar- ve erken dönem Türk mezarları, Anadolu’nun farklı bölgelerinde önemli tarihlendirmelerle gün yüzüne çıkarılmış, daha da kazdıkça çıkacaklara da gebedir…
Şimdi, Anadolu’da arkeolojik kazılarda bulunan Türk Kurgan-Mezar ve Balbal buluntuları kronolojik olarak sıralayalım:
•Göbekli Tepe (MÖ 9600-8000) | Yaklaşık 12.000 Yıllık:
Göbeklitepe’de bulunanlar, insanlık tarihinin bilinen en eski megalitik tapınak kompleksidir. ‘Kronolojik ve kültürel olarak bir Türk kurgan alanı veya mezarlığı olmadığı” (!) iddia edilse de Batılılar tarafından, ancak vicdanlı bazı bilim insanları “Göbekli Tepe’deki dikili taş ve dikilitaş (stel) geleneğinin sembolik kökenlerini, Orta Asya (Türkistan) Türk kültüründeki “Taş Baba” veya Balbal geleneğinin ikonografik ataları ile karşılaştırmalı olarak incelemektedir.” Diyorlar
•İstanbul (Silivri ve Beşiktaş) Kurganları (MÖ 3500-MÖ 1500) | Yaklaşık 5000-3500 Yıllık
Bulgular: İstanbul Beşiktaş metro kazılarında Kuzey Karadeniz ve Avrasya bozkır kökenli, Türk-Altay kültürünün erken evrelerine (Kimmer/İskit öncesi dönemler) işaret eden 35 adet kurgan tipi mezar bulunmuştur. Silivri’de ise tamamen bozulmamış bir kurgan mezar ortaya çıkarılmıştır. Bu mezarlarda ölüler, kurgan geleneğine uygun olarak kişisel eşyalarıyla (halkalar, savaş aletleri) ve ana rahmindeki pozisyonda (hocker) gömülmüştür.
•Van ve Ağrı (Doğubeyazıt/Bozkurt) Kurgan Mezarlığı (MÖ 2000) | 4.000 Yıllık
Bulgular: Van Gölü Havzası’nın kuzey hattında, Ağrı Dağı’nın batı eteklerinde yer alan Bozkurt Kurgan Mezarlığı’nda yürütülen yüzey araştırmaları ve kazılarda, Güney Kafkasya ve Avrasya bozkır kültürüyle bağlantılı kurgan türü yığma mezarlar tespit edilmiştir. Van genelinde kaçak kazılarla tahrip edilen ancak korumaya alınan bölgelerde de Proto-Türk dönemine ait mezar taşları mevcuttur. (Demir Çağı)
•Erzurum (Şenkaya/Ormanlı) Taş Baba ve Kurgan Alanı (MÖ 1500) |Yaklaşık 3500 Yıllık
Bulgular: Erzurum Şenkaya bölgesinde bir çiftçi tarafından fark edilen ve ardından Erzurum Müzesi tarafından korumaya alınan “Taş Baba” bedizi (heykeli), Avrasya bozkırlarındaki Türk kurgan mezar mimarisinin Anadolu’daki en somut kanıtıdır. Heykelin elinde ant kadehi (Bengü Bade) tutması ve belindeki rütbe kemerleri, mezarın bir Türk soylusuna ait kurganın üzerine dikildiğini göstermektedir.
•Yozgat (Sorgun/Kerkenes Harabeleri) Saka Kurganları (MÖ 600) |Yaklaşık 2600 Yıllık
Bulgular: Yozgat’ın Sorgun ilçesindeki Kerkenes Antik Kenti’nde yürütülen kazılarda, halk arasında “Türkmen Mezarlığı” olarak bilinen mevkide iki adet taş kurgan ve bu kurganların hemen yanında 60-65 metre çapında devasa bir dairesel “Kut Alanı” (tören alanı/jeoglif) keşfedilmiştir. İskit (Saka) dönemine tarihlenen bu yapı grubu, Kazakistan ve Moğolistan’daki erken Türk ritüel alanlarıyla birebir mimari paralellik göstermektedir.
•Bitlis (Ahlat Selçuklu Meydan Mezarlığı) | (MS 11.- 14.) | 1400 Yıllık
Bulgular: Doğrudan Orta Çağ Türk-İslam dönemine ait, dünyanın en büyük Türk-İslam mezarlığıdır. 8 binden fazla anıtsal mezar taşı barındırır. Mezarların tasarımları, Orta Asya Türk çadır mimarisinin (yurt) ve kurgan estetiğinin İslam sanatı ile birleşmiş halidir.
•Amasya (Oluz Höyük) Erken Dönem Türk Mezarları (MS 10.-11.) | 1100 Yıllık
Bulgular: Kazılarda, Malazgirt Savaşı’ndan (1071) çok daha önce Anadolu’ya öncü olarak yerleşen Ak Hun / Sabir veya Peçenek-Kuman soyundan gelen bir Türk aşiretine ait kurgan geleneğinden İslamiyet’e geçiş evresini gösteren mezarlar bulunmuştur. Bu mezarlardan bazıları bozkır adetlerine göre (kurgan benzeri kiremit ve tahta çatılı) gömülmüşken, sonraki nesillerin yüzü yavaş yavaş Kıble’ye çevrilerek gömülmüştür.
…
Son olarak yazımızın başındaki ikonik cümleyi tekrarlayalım;
Biz Türkler bu topraklarda hep vardık; ilk defa 1071’de gelmedik, geri döndük… İçimizdeki hain, kripto ve kanı bozuklara inanmayın… MEB müfredatını buna göre yeniden düzenlesin, çocuklarınızı bu belgeler ışığında aydınlatın… İç ve dış düşmanlara inat, kazdıkça Anadolu’nun her köşesinden çıkacak yeni bilgi ve belgelere hazır olun…
