Allah’a mal et yaratılanın amelini de. Hidayet senden de… Rızk senden de. Ama gözünle görüyorsun ki meyve ağacı verdi sana meyveyi…
Allah’tan başka mutlak varlık yok… Sensin nefsimle savaşan ben değilim de Allah’a mal et kendi amelini. İraden de ondan. Gücün de…
Şeytan şeytanlık yapamaz zalim zalimlik yapamaz o izin vermese… Ve razı ol Allah’tan zulümden de şeytanın yanıltmasından da kendini suçla… Ben hak ettim Allah da izin verdi de. “Kahrın da hoş” de. Kahrı hak ettim ve sen kahrettin de… Nefsi suçla, övülecek işlerin için de nefsi övme.” Yoktan var olduğunu unutmaktır bu. Varlıkta iki ben yok Ben tek… Kullar milyarlarca… Görevliler milyarlarca… görevli kaynağı değil o görevin. Peygamber de şeytan da görevinin Allah’tan aldı. Yücelteceksin kaynak olanı ulula…
“Ben” tek… Yani ilah tek, yani yoktan var olmayan tek… Baki tek, ölümsüz tek… Biz olmak mümkün mü. Evet… Bilen bilinen “Biz olur… Marifetullahı derecesince “Biz” olur. Yakın olur. Kevser’le ödüllenir… Miraçla ödüllenir. Tur dağı tecellisi ile ödüllenir. Diğerleri de kainatta onun Esmasını okur. Sadece Kur’an okuyan cahildir. Kur’anın amacı onu öğretmek… Varlığın tercemesidir Kur’an… Amaç varlıkta onu öğrenmendi. Fanide Bakiyi görmendi… Kaynağı görmendi. “Ben”i görmekti…” Ben”i göremeyen cahildir Kur’anı bilse de cahildir. “Ben” tektir. “Ben” Bakidir… “Ben” Kahrında lütfunda kaynağıdır. Firavun ise kendini “Ben” sandı. Yoktan var olan “Ben “olamaz. Fani olan “Ben”olamaz. Mutlak varlık olmayan “Ben” olamaz… Yardıma muhtaç olan da “BEN” olamaz. Yardımcı tayin etme ilaha… Tektir. Tek olmayan “BEN” olamaz. Bütünün parçası olan “Ben” olamaz. “Ben “Tektir. Ruhundan üfledi… Onlar kaynak değillerdir. Görevlileridir “Ben” görevlileriyle biz olur. Ama “BEN” tektir. Kur’anı kerimde geçer “BİZ”… Ben ve görevlileri yani var edilenler…
Biz olmaya daveti var
Denize koşar su
Deniz olmaya daveti var
Kainat der”hu”
Biz olmaya daveti var
Çiçekler güneşe uzuyor
Işığa hasreti var
Katipler Kur’anı yazıyor
Işığın kainatta kutsal bir fethi var
Dönülüyor etrafında güneşin
Annenin peşinde yavruları
Şefkat denizi kainat
Gök yavrularını saran kanat.
Gitmem kapından
Kapın yar bana
Ay -yıldız bir bayrakta birleşir
Bir gönlüm var kainatı taşır…
Bir damlayım içimde deniz
Denizde köpük bendim
Dalga dalga kıyı kıyı gezen benim…
Yıldızlar semaya dizilmiş
Ömür tespihimi yıldız yıldız dizen benim
Gitmem kapından
Kapın yar bana
Tek sevgili sensin gitmem kapından
Kapında ışık vardı geldim
Evrenin sırrını bildim
Kapından ne usandım ne yıldım
Bir saraya girdim ki bayıldım.
Ölümsüzlük tek senin kapında…
Şükür kapındayım
İbrahim’i gördüm kapında
Musayı İsa’yı Muhammedi…
Hu Hu diyorlardı…
İlah sensin ulu sensin
Varla yok gibi Hamdi adı…
Hasret hep içimde
Ateş ne ki İbrahim olan için
Musa Tura çıktı niçin
Muhammet Miraç denizinde yandı
Ademin cennetti köyü
Melekler de yoktu huyu
Sonradan öğrendi uykuyu
Yusuf’a zarar verir mi kuyu
Adem Kabilin babası bir insandı…
Dünya ateş mi dünyada yandı
Tecelli eden lütfundu kahrındı
Hamdi susuzdu ekmeği tuza bandı
Affın var affın yar senin
