Akupunktur, vücudun enerji akışını dengeleyerek bazı hastalıklar ve bunların sebep olduğu semptomları hafifletmek için kullanılan geleneksel bir yöntemdir. Bir akupunktur uzmanı, hastanın cildine çok sayıda ağrıya etki edebilecek noktalara çok ince çelik iğneler sokar. İğneler vücudun enerjisini veya qi’yi (çi) yeniden dengeler. Bu durum vücudun hastalıklarla ve semptomlarla savaşmak için doğal kimyasalları serbest bırakmasını sağlar.
Tıp alanındaki akupunktur anlayışındaki “iğne ile tedavi” yaklaşımını; dini, sosyal, kültürel ve siyasi meselelere de uygulayabiliriz.
İnsan yapıcı eleştiriye, kendini iğnelerin rehabilitasyonuna açmalıdır.
Akıllı insan, akupunktur uzmanlığında kendisini iğneleyen hakiki ve samimi dostlar biriktirmeli.
Bu iğnelenmeye kendisini kapatan insanlar kas-katı kesiliyor, gurur ve kibirle doluyorlar.
İğnelenmeden kaçıp, etrafını sürekli öven insanlarla dolduranlar egonun şişirdiği balonlara binip dalalet vadilerinde uçuyorlar.
Kendilerini iğneleyecek dostlardan mahrum kalanlar insanı yücelten tevazudan uzaklaşıp, esfel-i safili’ne yuvarlayan kibrin kucağına düşüyorlar.
Bir Müslüman için yüzüne yapılan haklı eleştiri en büyük rahmettir.
Mümin kardeşinin senin bir hatanı görmesi ve dile getirmesi sırtındaki akrepten seni kurtarmasından daha önemlidir.
Zira akrep sadece dünya hayatına zarar verebilir; oysa dostunun dile getirerek seni kurtarmaya çalıştığı olumsuz bir davranışın hem dünyana hem ahiretine zarar verir.
“Eleştiri aşağılamaktır” anlayışından uzaklaşıp, “eleştiri insana en büyük katkıdır” yaklaşımına adım atmamız gerekiyor.
Aliya İzzetbegoviç, ‘Elimde olsa Doğu’daki tüm okullara eleştiri kültürü dersi koyardım” sözüyle bu hakikate dikkat çekti.
Ali Fuat Başgil’de; “Yeryüzünde zararlı tek fikir, tenkit süzgecinden geçmeyendir” cümlesiyle aynı hakikate işaret etti.
Basının da topluma yönelik vazifesi, bir tarafı akupunktur tedavisi şeklinde hassas ve ince dokunuşlarla tedavi ve rehabilitasyon; diğer tarafı ayna tutarak kimin nerede durduğuna işaret etmek olmalıdır.
Hata koduyla yaratılan insan dünya-ahiret saadeti için özellikle egosunun şişmesini engelleyecek “iğnelenme” işini ustaca yapacak dostlardan uzaklaşmamalıdır.
Bu hakiki ahiretlik dostlar, insanı yükselen ateşten-gururdan-kibirden kurtarıp, rahmetin kaynağı toprağa, tevazuya ve rabbine en yakın olduğu secdeye sevk edecektir.
Kısaca; insan bazen kendini de okumalı, yargılamalı, hatta yargılatmalı.
