Bazı anneler vardır; onların yorgunluğu yüzlerinde değil, sessizliğinde saklıdır.
Engelli bir evlada annelik etmek, yalnızca bir çocuğun ihtiyaçlarını karşılamak değildir. Kendi hayatından, hayallerinden, gezmesinden, dinlenmesinden, bazen uykusundan bile vazgeçmektir.
Bir anne düşünün…
Herkes hayatına devam ederken o, evladının başında nöbet tutar.
Bir yere gitmek ister ama “Evladımı kime bırakacağım?” diye düşünür.
Biraz nefes almak ister ama vicdanı el vermez.
Kimi zaman yanında olması gereken insanlar uzaklaşır; o yine de evladının elini bırakmaz.
İşte o annenin yaptığı fedakârlığın karşılığını dünyada ödemek mümkün değildir.
Allah, kullarını farklı şekillerde imtihan eder. Kimi malıyla, kimi sağlığıyla, kimi ailesiyle, kimi de sevdikleriyle sınanır. Önemli olan, insanın kendisine verilen imtihan karşısında gösterdiği sabır, merhamet ve güzel ahlaktır.
Engelli evlatlar da Allah’ın yarattığı kıymetli kullardır. Onlara emanet gözüyle bakan, yıllarca hiçbir karşılık beklemeden emek veren annelerin sabrı ise gerçekten çok büyüktür.
Belki kimse görmez onların gecelerini…
Belki kimse duymaz içlerine attıkları yorgunluğu…
Ama Allah görür.
O annenin döktüğü her gözyaşını, yaptığı her fedakârlığı, evladının başında geçirdiği her anı Allah bilir.
Ne olur böyle anneleri yalnız bırakmayalım.
Bir hâlini soralım, bir yükünü hafifletelim, birkaç saat olsun nefes almasına vesile olalım.
Çünkü bazı anneler sadece bir evlada değil, koca bir dünyaya sahip çıkıyor.
Rabbim engelli evlatları olan bütün annelere güç, sabır ve sağlık versin. Evlatlarını kendilerine bağışlasın; onların emeklerini, gözyaşlarını ve fedakârlıklarını ahirette güzelliklere vesile kılsın.
Bazı annelerin elleri yorulur ama yürekleri hiç yorulmaz.
Bazı anneler vardır; onların yorgunluğu yüzlerinde değil, sessizliğinde saklıdır.
Engelli bir evlada annelik etmek, yalnızca bir çocuğun ihtiyaçlarını karşılamak değildir. Kendi hayatından, hayallerinden, gezmesinden, dinlenmesinden, bazen uykusundan bile vazgeçmektir.
Bir anne düşünün…
Herkes hayatına devam ederken o, evladının başında nöbet tutar.
Bir yere gitmek ister ama “Evladımı kime bırakacağım?” diye düşünür.
Biraz nefes almak ister ama vicdanı el vermez.
Kimi zaman yanında olması gereken insanlar uzaklaşır; o yine de evladının elini bırakmaz.
İşte o annenin yaptığı fedakârlığın karşılığını dünyada ödemek mümkün değildir.
Allah, kullarını farklı şekillerde imtihan eder. Kimi malıyla, kimi sağlığıyla, kimi ailesiyle, kimi de sevdikleriyle sınanır. Önemli olan, insanın kendisine verilen imtihan karşısında gösterdiği sabır, merhamet ve güzel ahlaktır.
Engelli evlatlar da Allah’ın yarattığı kıymetli kullardır. Onlara emanet gözüyle bakan, yıllarca hiçbir karşılık beklemeden emek veren annelerin sabrı ise gerçekten çok büyüktür.
Belki kimse görmez onların gecelerini…
Belki kimse duymaz içlerine attıkları yorgunluğu…
Ama Allah görür.
O annenin döktüğü her gözyaşını, yaptığı her fedakârlığı, evladının başında geçirdiği her anı Allah bilir.
Ne olur böyle anneleri yalnız bırakmayalım.
Bir hâlini soralım, bir yükünü hafifletelim, birkaç saat olsun nefes almasına vesile olalım.
Çünkü bazı anneler sadece bir evlada değil, koca bir dünyaya sahip çıkıyor.
Rabbim engelli evlatları olan bütün annelere güç, sabır ve sağlık versin. Evlatlarını kendilerine bağışlasın; onların emeklerini, gözyaşlarını ve fedakârlıklarını ahirette güzelliklere vesile kılsın.
Bazı annelerin elleri yorulur ama yürekleri hiç yorulmaz.
