Hayaller Gerçekleşmez Bazen
Hayaller kurarız… Bazen bir çocuğun masumiyetiyle, bazen yılların verdiği tecrübeyle. Gözlerimizi kapatır, gelecekte olmak istediğimiz yeri düşünürüz. Kimi zaman bir meslek, kimi zaman güzel bir hayat, kimi zaman da yanımızda görmek istediğimiz insanlarla ilgili hayaller kurarız. Fakat hayat, her zaman bizim çizdiğimiz yoldan ilerlemez.
Hayaller gerçekleşmez bazen. Çok istediğimiz bir şey, bütün çabamıza rağmen elimizden kayıp gider. İşte o zaman içimizde büyük bir boşluk oluşur. “Neden olmadı?” diye sorarız kendimize. Belki yeterince uğraşmadığımızı düşünür, belki de kaderimize kızarız. Oysa bazı şeylerin olmaması, bizim yetersiz olduğumuz anlamına gelmez.
Bazen yıkılırız. Güvendiğimiz insanlar bizi yarı yolda bırakır, emek verdiğimiz işler karşılığını bulmaz, beklediğimiz kapılar yüzümüze kapanır. İnsan böyle zamanlarda kendini çaresiz hissedebilir. Fakat unutulmamalıdır ki yıkılmak, her şeyin bittiği anlamına gelmez. Bazı yıkılışlar, insanın kendini yeniden inşa etmesinin başlangıcıdır.
Belki bugün gerçekleşmeyen hayalimiz için üzülüyoruz. Belki gözlerimizde yaş, kalbimizde kırgınlık var. Fakat yarının bize ne getireceğini bilmiyoruz. Kapanan bir kapının ardında başka bir yol, kaybettiğimiz bir şeyin yerine beklemediğimiz başka bir güzellik olabilir.
Hayat bazen bize istediğimizi değil, ihtiyacımız olanı verir. Önemli olan, hayallerimiz gerçekleşmediğinde kendimizden vazgeçmemektir. Bir süre dinlenebilir, üzülüp ağlayabiliriz; ama sonra yeniden ayağa kalkmalıyız.
Çünkü insanın en büyük gücü, hiç düşmemesi değil; düştüğünde yeniden kalkabilmesidir. Hayallerimiz değişebilir, yollarımız uzayabilir, bazı umutlarımız yarım kalabilir. Ama içimizde küçücük de olsa bir umut kaldığı sürece yeni bir hayal kurmak mümkündür.
Belki de hayatın bize söylemek istediği şudur: Her hayal gerçekleşmez, ama her yıkılışın ardından yeniden doğacak bir umut vardır.
