Hareketimiz mutluluğa yönelik olsa da “Yürümek” yeterli olmuyor. “Koşmak” bile amacına ulaştırmıyor. Ekonomide yürümek ve koşmak, mutluluğa neden olmuyor.
Ekonomiyle mutluluk arasındaki bağıntının araştırılması gerekir. Fakat yapılan incelemede, maddiyatla ilgili yaşantının seviyesi yüksek olanların mutlu olmadıkları çok açıktır.
Gelirini ürettikleriyle sağlayan ailenin de mutluluk göstergesi net değildir. Maddi olarak kazanma ve harcama arasındaki oran da mutluluğun göstergesi, mutluluk yolunu tetiklese de sonuç alınmaz. Ev, araba ve yazlık da ölçü değildir.
Karşımıza çıkan bir olayın ve faillerinin zor durumlarını halledip onlara rahat bir soluk aldırmanın getirisi mutluluk olsa gerek. Olaya karışanlar, yakının veya komşun olmayabilir. Yapılan iyiliğin karşılığı hanene mutluluk olarak yansıyacaktır.
Teknolojik aygıtlar sayesinde istenilenin anında elde edilmesi mutluluk karşılığı olsa da kalıcı olmayacaktır. Çünkü bu tür aygıtları günümüzde her zaman ve her yerde bulmak mümkün değildir.
Maddi konunun dışında, beceri isteyen, konuların da başarısı mutluluk kaynağıdır. Örneğin el becerisi isteyen ev gereçleri yapan kişi mutlu olacaktır. Bu güven sağlayacaktır. Ayrıca toplumda değer kazanacak, sevilecek ve bu psikolojiyle mutlu olacaktır.
Yardım sever olmak, Düşeni kaldırmak için gayret göstermek, yine mutluluğun yolunu aralayacaktır. Yardım sever kişi olayları gözler ve üzerine gider, gereğini yapar. Bu davranış mutluluğunun ana temasıdır.
Özverili kişilerin sevincinin getirisi mutluluğuna artı olarak eklenmelidir. Böylece kişi düş kurabilecek ve hayalleri gerçekleşmiş olacaktır.
Mutlu olmak, mutlu kalmak mutluluk hâlidir.
Günümüzde mutluluk arayışı da mutlu olmanın yerini almıştır.
Hasan TANRIVERDİ
