Her insan bir gün bu dünyaya veda edecek. O gün ne banka hesaplarımız, ne tapularımız, ne makamlarımız ne de sahip olduğumuz servet bizimle birlikte gelecek.
Omuzlarımızda taşıyacağımız tek yük; yaptığımız iyilikler, verdiğimiz emek, kırdığımız veya sevindirdiğimiz gönüller olacaktır.
İşte bu nedenle insanı büyük yapan serveti değil, karakteri ve geride bıraktığı güzel izlerdir.
Hayatın en büyük gerçeği şudur: Bu dünya fanidir. İnsan bu dünyaya eli boş gelir, yine eli boş gider. Ne servet, ne makam, ne lüks evler, ne de gösterişli arabalar mezara bizimle gelir.
Geriye sadece yaptığımız iyilikler, güzel sözlerimiz ve insanların gönlünde bıraktığımız izler kalır.
Günümüzde bazı insanlar sahip oldukları parayı, makamı veya imkânları bir üstünlük aracı olarak görmektedir.
Maddi gücünü sürekli ön plana çıkaran, gösteriş yaparak çevresine “hava atan” kişiler, çoğu zaman gerçek zenginliğin ne olduğunu unutmaktadır. Oysa para kazanmak elbette bir başarıdır; ancak bu başarı kibirle değil, tevazu ile anlam kazanır.
Gerçek zenginlik; paylaşabilmek, ihtiyaç sahiplerine el uzatabilmek, mütevazı yaşayabilmek ve insanlara fayda sağlayabilmektir.
Karakter olmadıktan, vicdan konuşmadıktan ve sahip olunan imkânlar iyilik için kullanılmadıktan sonra servetin hiçbir değeri yoktur.
Dünya malı geçicidir. İnsan, ardında bıraktığı iyiliklerle ve hayır dualarıyla anılır.
Doğuştan varlıklı olan birçok insan, sahip olduğu imkânları gösteriş konusu yapmadan, sade ve mütevazı bir hayat sürmektedir. Buna karşılık sonradan elde ettiği maddi gücü sürekli övünme aracı yapan kişiler, çoğu zaman saygı değil, tepki toplamaktadır. Çünkü gerçek asalet malda değil, karakterdedir.
Asıl değer; dürüstlükte, vicdanda, merhamette ve tevazudadır. Kibir, insanı yalnızlaştırır.
Kendini başkalarından üstün görmek, çoğu zaman insanın iç dünyasındaki eksikliğin bir yansımasıdır. Gönlü zengin olan insanlar ise paylaşmayı bilir, sevmeyi bilir ve ihtiyaç sahibinin elinden tutmayı bilir.
Bir gerçeği de unutmayalım: Zengin insanlar çoğu zaman kendi ekonomik seviyelerindeki kişilerle evlenmeyi tercih etseler de bunun istisnaları vardır. Sevginin, güvenin ve karakterin ön planda olduğu nice yuvalarda farklı ekonomik şartlardan gelen insanlar da mutlu bir hayat kurabilmektedir.
Çünkü sağlam bir evliliğin temeli para değil; sevgi, saygı, güven ve sadakattir.
Para hayatı kolaylaştırabilir, ihtiyaçları karşılayabilir.
Ancak para tek başına huzuru, mutluluğu ve aile sıcaklığını satın alamaz. Dünyanın en zengin insanları arasında da mutsuz, yalnız ve psikolojik sorunlarla mücadele eden kişiler olduğu gibi, mütevazı bir yaşam sürmesine rağmen huzurlu ve mutlu milyonlarca insan da vardır. Gerçek mutluluk banka hesaplarında değil, gönül huzurundadır.
Bu dünya bir imtihan yeridir.
Kiminin imtihanı zenginlikle, kimininki fakirlikle olur. Önemli olan; elindekine şükretmek, paylaşmayı bilmek, kimseyi küçümsememek ve imkânlarını iyilik için kullanabilmektir.
Bugün güçlü olan yarın güçsüz kalabilir.
Bugün varlıklı olan yarın elindekini kaybedebilir.
Hayatın ne getireceğini hiç kimse bilemez.
Bu nedenle gösterişi, kibri ve övünmeyi bir kenara bırakalım.
İnsanlara tepeden bakmayalım. Kalp gözümüzü açalım. Birbirimizi sevelim, sayalım ve ihtiyaç sahiplerine destek olalım. Çünkü insanın gerçek zenginliği; malı, mülkü ve parası değil; güzel ahlakı, merhameti, karakteri ve geride bıraktığı hayır dualarıdır.
Unutmayalım; bugün zengin olan yarın fakir olabilir, bugün fakir olan yarın zengin olabilir.
Ancak iyi insan olabilmek, her şartta insan kalabilmek en büyük servettir.
Bu dünyada herkesin hesabı bir gün kapanacaktır.
O gün hesabımızdaki para değil, amel defterimiz konuşacaktır. İnsan öldüğünde serveti değil, ardında bıraktığı iyilikler yaşamaya devam eder. Bu yüzden mal biriktirmekten önce gönül kazanmayı, gösterişten önce paylaşmayı, kibirden önce tevazuyu tercih edelim. Çünkü bu dünya kimseye kalmaz; kalıcı olan yalnızca insanlık, güzel ahlak ve hayırla anılan bir isimdir.
Araştırmacı Yazar | İsmail Yaman
📧 yazarismailyaman@gmail.com
📞 WhatsApp: 0541 850 78 84
