Evet, yeri gelmişken sözcükleriyle başlıkladım yazımı… Mustafa Şekip Tunç, Yeri geldi ve yazıma konu oldu. Nasıl yeri geldi diyebilirsiniz. Necip Fazıl’ın aşağıdaki şiirine rastladım. Onu okuduktan sonra Mustafa Şekip’e adadığını algıladım.
Edindiğim bilgilere göre: Mustafa Şekip Tunç (d. 1886 İstanbul – ö. 17 Ocak 1958 İstanbul ), Psikoloji ve felsefe alanında önemli çalışmalarda bulunmuş bir Türk akademisyendir.
Eğitim Hayatı
Babası Nüfus Nazırı Yusuf Besim Bey Nevşehirlidir. Annesi Bulgaristan göçmenlerindendir. Mustafa Şekip Tunç’un doğumundan bir müddet sonra, babası Nüfus Nazırı olarak Halep’e tayin edildiğinden, Mustafa Şekip, ilk tahsiline burada başlamış, üç sene sonra da, babasının Manastır’a nakli dolayısıyla tahsiline Manastır’da devam etmiştir. Mustafa Şekip, Manastır’da tahsiline devam ederken bir müddet askeri rüştiyede de okumuştur.
Yusuf Besim Bey, yedi sene Manastır Nüfus Nazırlığında bulunduktan sonra, Vali Abdülkerim Paşa ile idari bir meseleden araları açılmış ve azledilmiştir. O sırada Manastır İdadisi’niin birinci sınıfında okuyan Mustafa Şekip, ailesiyle birlikte İstanbul’a gelmiş ve o dönemler adı Vefa İdadisi olan Vefa Lisesine girmiştir. 1321 (1905)’te idadiden mezun olduktan sonra Mülkiye’ye devam etmiş ve Vefa İdadisinde öğrenmeye başlamış olduğu Fransızca eğitimini bu süre zarfında tamamlamıştır. Çalışma yaşamı boyunca değişik yöneticilik görevlerinde bulunmuştur.
Yazdığı Eserler
Bir Din Felsefesine Doğru, İstanbul 1959.
Çin Felsefesinin Kaynakları, Ankara (Tarihsiz.)
Felsefe Dersleri, İstanbul 1924, 2. baskı İstanbul 1926.
Felsefe-i Din, İstanbul 1927.
Fikir Sohbetleri, İstanbul 1948.
Gülmek Nedir, Kime Gülüyoruz? İstanbul 1921.
İnsan Ruhu Üzerinde Gezintiler, İstanbul 1943.
Psikoloji Dersleri (Terbiye Bakımından), İstanbul 1950.
Psikolojiye Giriş, İstanbul 1949.
Ruh Âleminde, İstanbul 1945.
Ruhiyat, İstanbul 1924.
Ruhiyat Dersleri, İstanbul 1919.
Ruhiyat Derslerine Lahika, İstanbul 1920.
Ruh Yapımız ve Onun Tipleri Bakımından Ahlak, 1942-43 Üniversite Konferanslarından ayrı basım, İstanbul 1944.
Terakki Fikrinin Menşe ve Tekâmülü, İstanbul 1928.
Üç Zihniyet, 1940.
Yeni Türk Kadını ve Ruhi Münasebetleri, Ankara 1939.
*
Kadın Bacakları
–Mustafa Şekip’e–
Her ayağın bastığı yerde sanki kalbim var,
Kalbim ki vahşi bir zevk alır ezilişinden.
Ömrümün geçtiği yolda bana sorsalar,
Gidiyorum bir kadın bacağının peşinden.
Bir kadının içinden ağlayışı, gülüşü,
Gözlerinden ziyade bacaklarına yakın,
Bir lisandır onların duruşu, bükülüşü,
Kadınlar! Onlar varken konuşmayınız sakın.
İnce sütunlardaki ilahi güzelliğe
Bacakların ruhudur şekil veren diyorum
Bacakları bir kalın örtüde saklı diye
Mermerde kalbi çarpan Venüs’ü sevmiyorum.
Boynuma doladığın güzel putu görseler
İnsanlar öğrenirdi neye tapacağını.
Kör olsam da açılır gözüm, ona sürseler
İsa’nın eli diye, bir kadın bacağını…
Necip Fazıl Kısakürek
*
