Bütün hayatın sırlarını saklar evren. Hayaller, sonsuz boşlukta yol alır gider.
Ses, söz, bakış, duygu, heyecan…
Bütün bunlar yaşama sevincidir, başlarken.
Sonra beklenmedik olaylar olur.
Olaylar olayları doğurur.
Yüreğin sıkışır.
Daracık dünyaya sığamazsın.
Bütün bu hengameler sana bir şey öğretir.
Susma sanatını.
Sonra küçük bir mucize olur.
Güneş ışığına benzer bir şey,
Vurur alnına.
Oradan beynine bir uyarı gelir.
Hadi oğlum!
“Hayat kısa,
Kendine yeni bir düzen kur.
Mutlu olmaya zaman kalmayacak, elini çabuk tut.
“İyi düşün.”
Bütün olumsuzluklar, güneş ışığı karşısında yavaş yavaş erimeye başlar, beyninde.
İşte karar verdiğin yeni hayatın, başlangıç noktasıdır bu.
“Çürümeye başlayan bir elmanın çürüyen kısmını bir bıçakla kesip atmak,
Geri kalanının yemek gibi.
Çorak toprakların üzerine taşınan humuslu topraklardan bereket fışkırır.
Kesilen bir ağacın dibinden çıkan filiz gün olur aynı ağacın yerini tutar,
Daha sağlam, daha genç, daha gösterişli ve daha verimli olur.
Bir kuş uçarken ağzındaki azığı yere düşürür.
Bunun bir tohum olduğunun farkında değildir,
Bir zaman sonra o tohum filizlenir ağaç olur.
Ağcın dalları arasında salkım saçak tohumlar etrafa saçılır.
Rüzgâr yayar tohumları geniş bir alana.
Yıllar sonra orası orman olur.
O kuşun yavrularının yavruları ormanda cıvıltılar arasında mutlu olur.”
Hayat bu gibi mucizelerle doludur.
Biz insanların önünde bekleyen milyonlarca fırsat vardır.
Koşalım.
Bu yarışa dahil edelim kendimizi.
Yaşımız ne olursa olsun.
Bedenimiz, aklımız, irademiz, ruhumuz, bütün benliğimizle.
O kuş gibi,
Sevgi tohumunu düşürelim gönüllere.
Yeter ki, sevgi güneşinden,
Bir ışık vursun alnımıza.
“Güneşli günler gelecek” boşuna dememiş, şair.
Hayatı güzel yaşamaya çalış, umutsuzluğu bırak.
Biraz da bardağın dolu tarafını gör.
Orada mutluluk ve huzur seni bekliyor.
Bu güzel yolda herkese yer var.
Cesaretin, içindeki manevi dinamiğin itici gücü olsun.
Yeter ki yeniden başlamaya karar ver.
Ama sevgiyi hiç bırakma.
