Kim ne derse desin; olumlu etkileri olan bir gelişmedir. T.C. vatandaşı bir kişinin uzaya çıkması görünen ve görünmeyen pek çok etkiye sebep olacak.
Meseleye bu sefer siyasi veya diğer can sıkıcı açılardan değil de başka bir açıdan bakmak istedim, bu yazıda.
Bir Türk‘ün uzaya gitmesinin en önemli olumlu etkisi nedir? diye sorarsanız; ben derim ki, çocuklara ve gençlere olumlu örnek olmasıdır.
Hiç uzayla ilgilenmeyen çocuklar bile, ki ben en çok ortaokul çocuklarını kastediyorum, şöyle bir bakacaklar; haberlere, konuşulanlara… Sonra, gökyüzüne bakacaklar. Her gün görüp, ötesini pek de düşünmedikleri gökten başka izlenimler alacaklar. Kalplerine bir serin suya benzer bir heyecan düşecek.
Hayal motorları henüz ölmediği için; bu kalplerindeki heyecan zekalarını da devreye alacak. Kuşlara bakacaklar. Tepelerinde uçuşup duran kuşlar, hani uzayın içindeler denmese de biraz daha yukarıda oldukları için; bu, ilkin, kuşların nasıl uçtuğu sorusuna götürecek onları.
Ve böyle böyle, zincirleme bir reaksiyon devam edecek öğrenen, merak eden beyinlerinde.
Çocuklar, dahiliğin sınırlarında gezer aslında. Sadece, neyin ne olduğunu, yani bağlantılarını bilmezler. Dahilik denen şeyi, illaki “zaman makinesi” yapabilmek olarak değerlendirmeyin. Hiç kimsenin umursamadığı, bilmediği…sonra, öğrenildikten sonra küçük de bir ayrıntıymış dediğiniz şeyleri bulmak da bir dahiliktir. Fakat her şeyi de bu “allame dahi”lik zorunsalının içine sokmamakta fayda var.
Alper Gezeravcı, geri gelecek. Aslında Alper Gezeravcı‘nın yapacağı ilk iş Türkiye‘nin her ilinde ve ilçesinde çocuklarla buluşmak olmalı.
