Yazar Portal | Turkiye Interaktif Kose Yazarı Gazetesi

Sessizlik


27 Ocak 2013 00:01

Yorum Yapılmamış

Ses ve sessizlik Duygu ve düşüncenin havada bıraktığı izler kaynaşması basitliği, Adı söylendiğinde artık orada olmayanın ardından düşünülen kabulleniş.

Sessizlik var olamayanın doğmamış ruhu, Araf bekleyeni sıkışmışlığı, çoğu takipsizlikten hükümlü mahkum düşünce.

Düşünce acırdı canımız ağlar çabucak geçmesini dilerdik yaralarımızın, şefkatin yokluğuyla sinirli, varlığıyla iyimser tutsak duygular giyerdik üzerimize.

Doğmasını İstemediğimiz korkularımızın haykırmaya niyetli dudak uçlarının yardımıyla, sivri kızıl kayaların tepesinde, kabullenmediğimiz yalnızlığımıza barışık düşüncelerden örülü dünyanın kalp atışlarıyla büyürdük.

Ve kimselere sitemsiz olması gereken kader kollarında verirdik canlarımızı çünkü biz insanoğluyuz.

Karmaşık değil süreç kendimizden ileriye doğru çoğalttığımız noktaların birleşiminden meydana gelen tek doğrumuz yaşam.

Sessizliğe karşılık vermeyişimizden duyduğumuz mutsuzluğun, yorgunluğun çaresizliğini düşüncelerimizde aradığımızda yağar yağmurlar aslında.

Çıt çıkmayacak sokaklardan geçeceğiz gecelerin gün doğuşuna uzanan saatlerinde, rüyaların içerisinde yastık uçlarına sürünecek düşlerimiz kabusların ortasında sessiz çığlıklarımız.

Gökten düşen her yıldızda düş gezgini sevdalılar dolaşacaklar, avuçlarında bitmeyen anılar çoğalacak.

Burada şimdi bahar var geceler boylu boyunca uzanıp dinlenmekteler. Günler kısa güneş çabuk bırakıyor mücadelesini, yeniden ve sessizce ilerliyor günler çabuk batmaya istekli daha az inat ve ışık var anılar daha az birikiyorlar.

Her şey kurumaya yüz tutarken sessizliği bozan tek duvar rüzgar yağmur ve kar.

Sessizlik suçlu değil anlatmaya isteklenmeyen dudaklarında cezaya kaldığı yok, korkusuzca cesarete sarıldığında dillenecek gerçek.

Ses ekmeye niyet ettiğimizde bozulacak sessizlik yollardayız sebepsiz değil akıntıyla sürüklenmeye ilerleyişimiz.

Ses etmeye topladığımızda tüm düşüncelerimizi tepkiniz varlığınız duruşunuza gem vuramayacak.

Siz sessizliğin içinde haykırarak çıkmadınız mı? Hatırlatırım.
Korkmayalım sessizlik sıradanlaştırmasın bizleri bitmeden başlamıyor başka yeni bir hikaye.

Eğer bitirdiysen Yenilenmek için bitmişsindir, sessizliğinden çıkıp başla kaybetmeyeceksin..
 

Okunma Sayısı: 116
Kategori: Ahmet TUNÇAY
Etiketler:

Yazarın Diğer Yazıları

Işık

Hüzmeli tayflardan oluşan aydınlık tarafın olduğu bölümden, yüzeyi renklendiren enerji kavrayışı. Sakin adımlarla uyandığınızda başlangıç...

Altyapı

Başlangıç dokunuşu gibidir değişim start stop tuşu, yılların günlerden ödünç aldığı tüm yaşanmışlıkları sıralayan altyapıyı...

Uyandım.

Yüzümdeki iki dürbünün kapaklarını yavaşça araladım saatin kordonunun altında tenimde bıraktığı beyaz kırmızı izle göz...

Dönüş

Telkin tınısı sesiyle buhranlı bir hava eşliğinde gözlerinizi açtığınız sabahlar vardır. Koyu gri bir renge...

Cam Kenarı

Keskin köşelerine değdiğimiz ve yaralandığımız günlerin üzerinden yürüyoruz biz adımlarımız tek. Sokak boşluklarının, çocuk neşesiyle...

Yorum Yazın

Yorum yapmak için giriş yapmalısınız.