Yerel basını izliyorsanız, biliyorsunuzdur. Zirve Gazetesi 7. yaşını doldurdu. Zirve Gazetesinde yaklaşık iki buçuk yıl makale yazdım, o yüzden Zirve Gazetesini kendi gazetem gibi görürüm. Gazetenin kurucusu Ferhat beyi de, bir ağabey olarak sever ve saygı duyarım.
Ferhat ağabeyimizi, tebrik etmek ve mutlu gününde yanında olmak amacıyla, kuruluş günü akşamında ziyaretine gittik. Biraz sohbetin ardından bizi, gazetesinde makale yazmaya başlayan bir arkadaşla tanıştırdı. İsmi “Kadir Aktaş”. Arkadaşımız köşe yazısını okuyup okumadığımızı, okuduysak görüşlerimizi almak istediğini söyledi. Ben yazıya bir göz gezdirdiğimi ve fakat okuma fırsatı bulamadığımı, en kısa zamanda okuyup fikirlerimi paylaşacağımı belirttim. Bir gün sonra da neden bu kadar ısrarla görüşlerimizi soruyor diye düşünerek genç arkadaşımızın yazısını dikkatlice okudum.
Gördüğüm manzara şu idi:
Arkadaşımız “Taraf” gazetesinin 21.09.2010 tarihli sayısından Ahmet Altan’ın “ Ümit ve kuşku” isimli makalesi ile yine “Taraf” gazetesinin 28.09.2010 tarihli sayısından ve yine Ahmet Altan’ın “Samimiyet ve Erdoğan” başlıklı makalesinin büyükçe bir kısmını almış ve arasını da kendi ifadeleriyle doldurmuş. Ve kendince özgün bir makale yapmış.
Düşündüğüm şey, arkadaşımızın alıntı yaptığı yerleri belirtmeyi unutmuş olduğu veya alıntıların dip notlarınınmatbaada dikkate alınmayıp basılmamış olduğuydu.
Bir hafta sonra, Zirve Gazetesinin 20 Ekim 2010 tarihli 267.sayısını okudum. Bu defa aynı arkadaş, “Kadir Aktaz” adıyla “AB VE ERDOĞAN” başlıklı makale derlemiş. Zira bu makalesinde de Yine 05.10.2010 tarihli “Taraf” gazetesinden Ahmet Altan’ın “Avrupa” başlıklı makalesini almış eline, kesmiş kopyalamış, ardına hiçbir şekilde alıntı yaptığını belirtmeden, 23.09.2010 ve 10.10.2010 tarihli Radikal Gazetesinden haberleri almış ve makalesini (!) Posta gazetesinin 21.10.2010 tarihli sayısında, Candaş Tolga Işık’ın “Türkiye bölünüyor mu?” başlıklı makalesinden aldığı yazılarla bitirmiş.
Şimdi ne dersiniz siz bu arkadaşa?
Yahu kardeşim! Ulusal gazeteleri, Taraf gazetesini, Taraf gazetesinde “Ahmet Altan’ı” okuyan bir tek sen misin? Hiç aklına başkalarının da bu yazıları okuyabileceği gelmedi mi? Birisi çıkıp da bu durumu ortaya çıkarırsa ben ne yaparım diye hiç düşünmedin mi? Sen gazete okurlarını ne zannediyorsun?
Arkadaş bir de pişkin pişkin, “yazımı nasıl buldunuz” diye soruyor. Pes doğrusu! Bu arkadaşın, ikinci yazısının ardından yapılan şeyin ne olduğu açıkça görülüyor: İNTİHAL
Nedir bu intihal derseniz bir bakalım, literatürde nasıl geçiyor: “İntihal (TDK: Aşırma), bir kişinin eserinde başka kişilerin ifade, buluş veya düşüncelerini kaynak göstermeksizin kendisine aitmiş gibi kullanması.
“İntihal bir tür sahtekârlık ve hırsızlıktır.”
Arkadaşımıza bir öneri: Yazınız isterse hiç kimse tarafından beğenilmesin ama, sizin fikirlerinizi ifade etsin, başkalarının değil.
Kalın sağlıcakla…
