“Sanatsız kalan bir milletin hayat damarlarından biri kopmuş demektir.” demiş büyük Atatürk.
Çok doğru söylemiş.
Geçen yıl İstanbul Yayla Semtinde gezerken mütevazi ama temiz bir berbere uğradım.
-Merhaba bıyıklarımı düzeltir misiniz.
-Buyurun, nasıl olsun.
-Bıyığı var desinler.
Güldü berber, bıyığımı çok itina ile düzelttikten sonra
Borcumu sordum
-Olur mu ağabey sıhhatler olsun.
Berberin bu davranışı çok hoşuma gitmiş olacak ki bu sene gelişimde yine o berbere uğradım.
-Geçen seneki tavrınızı unutamadım şimdi size saçlarımı kestirmek istiyorum.
Önce pardösümü aldı. Sanki yıllar sonra bir eve misafirliğe gitmişim gibi
-Çay kahve içer misin?
-Hayır teşekkür ederim.
-Nasıl olsun saçların
-Makası az kullan, makinenin derecelerine göre sıfırdan başlayarak kesersen memnun olurum.
Bir başladı, saçlarımın üzerinde karıncalar dans ediyor, makinenin sesi bir keman eşliğinde sanki bana konser veriyordu. Beni dinlendiriyordu. Ellerini hiç fark etmiyordum.
Tıraş bitti dedim ki ona,
-Yıl 1977 Trabzon Fatih Eğitim Enstitüsünde okuyorum. Kahve rengi çizgili bir kumaş beğendi bana Arkadaşım Veysel Ayar. Ben pek beğenmedim kumaşı. İsmi dilimin ucunda Trabzon’un en meşhur terzisiymiş. Orada ben prova yaparken bir beyefendi geldi.
-Beni tam otuz defa prova yapacaksın.
-Otuz olmaz on defa yapsam.
Gülüştük.
Elbisem bitince bende şaşırdım. Üzerime öyle bir oturdu ki elbise artist gibi hissettim kendimi. O elbiseyle dersi bir başka anlatıyor, düğünlere bayramlara o elbiseyle gidiyordum.
Üç yıl o elbiseyi giydim, tabi özel günlerde!
O terziyi de hiç unutamadım. Tahminim soyadı Şanlı idi. Hakikaten soyadına yakışan bir sanatçıydı.
-Hamsi köyünde yapılan sütlacın tadını hiçbir yerde bulamazsın.
-Bakırköy de köprüden aşağı giderken sağda yüz elli yıldan bu yana dededen kalma turşucunun turşusunun tadını unutamazsın
-Yada dut ağacından yapılan sazın çıkardığı sesi başka sazda duyamazsın.
– Hiç futbolla ilgilenmeyen biri Maradona’yı veya Metin Oktay’ı seyre gider.
Örnekleri çoğaltabilirsiniz…
-İlk defa bir berbere geldiğimi anladım. Teşekkür ederim.
Borcumu ödedikten sonra kuş hafifliğinde mutlu ve neşeyle eve geldim.
Hanımda fark etmiş olacak ki
-Kime yaptırdın saçını ne güzel olmuş.
Onun için hikayemin başlığını “Ağız Tadı” koydum.
Toplumu mutlu ve huzurlu kılan sanatçılara şükranlarımı arz ediyorum.
Yusuf YILMAZ
