Öykü Tefrikaları

Yıl 1998, aylardan nisan ayı... Erken emekli olmuştum. Toplu ikramiye ile Akçay da ufak bir yazlık daire almıştık. Eşim henüz...

Deniz mevsimi, gözetleme kulesiyle açılırdı. Kule kurulduktan sonra, karpuz kabuğunun denize inmesini beklememize gerek yoktu. Kule köyümüzün altındaydı. Görkemli duruşuyla,...

Aşhanede kendi bağından elde ettiği sebzeleri kızartır ve gelenlere sunardı. Kızartmayı özel yaptırdığı tavasında zeytinyağı kullanarak gerçekleştirirdi. İlk defa patates...

469 Memleketimden İnsan Manzaraları Yeşil Pencerenden Bir Gül At Bana Bir fıkra ile başlayalım; bu haftaki söyleşimize: Sihirli lambayı bulmuş;...

Yılların çatı ustasıydı. Çatıdan çatıya geçer, günlerce inmediği olurdu. Gözü mahalleye daldı ve “çatıda doğdum,” dedi. Başından şapkasını çıkarttı ve...

Çizmeli dayı, Pazar yerinin çalışanıydı. Çizmeli dayının, dedesi ve babası da aynı işi yapıyordu. Çizmeli dayı yirmili yaşlarda fakat ellisini...

Öğretmenimizle kucaklaştık, elini öptük. Okuldan ve arkadaşlardan bahsettik. Valide bağ sanatoryumu için gelmiş. Doktorlar, rahatsızlığını takip edeceklermiş. O gün ziyaretini...

Gıda fiyatları aldıbaşını gidiyor, durdurana aşk olsun. Şifa olsun, diye oturup, şükürler olsun diye kalktığımız sofralarımızın eksiğini dizmek donatmak gün...

“Böyle kaç yıl geçecek,” diyerek kaldırıma çöktü. Yüzü sarardı ve gözleri bir noktaya takıldı. Elini kolunu kaldıramadı ve soluk almada...

Kırık dökük binaların olduğu sokağa yöneldik. Rüzgâr adeta çevreyi süpürüyordu. Sarkık levhaların; bakkal, ayakkabı tamircisi, terzi, fotoğrafçı, berber, demirci ve...

Evimizi terk edeli, üç yılı geçmişti. Bu süre bize bir ömür gelmişti. Acı çektiğimiz olaylar, yakamızdan hiç düşmemişti. Düşman peşimizdeyken,...

Kendi kendine konuştuğunu fark ettim. Garip bir kişilikti. Beyaz paltosu, sevecen bir anlayışı temsil ediyor gibiydi. Kırmızı çehresi kaldırımı arşınlıyor,...

467 Memleketimden İnsan Manzaraları Bu hafta okuduğum “Eşimle Tanışmayı Unutmuşuz” adlı kitabın, arka kapağında ne yazıyor bakınız: “Eşinizi ne kadar...

(Babam Adil Günay ve annem Hatice Günay’ın anısına.) Çit Ev nedir bilir misin? Okula başlamadan önce bebekliğim ve çocukluğumu yaşadığım...

İki saat direksiyon sallamış ve su içme ihtiyacını hissetmişti. Yüzü sararmış, gözleri çökmüş gibiydi. Güneş yakmış, burnunun üzeri kızarmıştı. Elini...

Nerde o eski günler, nerde o eski bayramlar, der der dururuz da şimdilerde özlemle, çok da kolay değildi o eski...