Ağanın birisi oğluna epey bir para verip, oğlum git her tarafı gez, gittiğin her yerde bir han yaptır, dön geri gel demiş.
Oğlu bir heybe dolusu altın alarak, atına binmiş ve diyar diyar dolaşıp yıllar sonra tekrar memleketine gelerek, babasının elini öptükten sonra,
Baba her gittiğim yerde bir han yaptırdım ve döndüm demiş. Babası üzülerek,” oğul senin adam olmaya yüzün yok, ben sana her gittiğin yerden bir dost edin demek istemiştim Dost, dostluk: kulağa hoş gelen, anlamlı ve güzel sözlerdir. Ancak asıl güzel olan kelimenin anlamı değil o güzelliği yaşamaktır.
Dostluklar çıkarcılık üzerine inşa edilmemelidir. Dostluklar kalıcı olmalı, dostluk madde ile ölçülürse, madde bitince dostlukta biter.
Bu dostluk değil çıkar ilişkisi olur. İnsanların birbirlerine manevi duygularla bağlanması, iyi günde kötü günde birbirlerine destek verip yanlarında olmaları kalıcı dostluğun bir nişanesidir.
Dost, dostluk tarifle olmaz. Yaşamakla olur. Eğer bir insan yüzüne gülüp ardından kuyunu kazıyorsa ona nasıl dost diye bağlanılır.
Hele hele bu devirde dost bulmak, taşlar içinden pirinç ayıklamaya benziyor. Her dostluk ve arkadaşlık menfaat ilişkisine dayanıyor. Bazen Türk filmlerine bile konu olur.
Zengin bir kişinin çocuğunun etrafında gezen arkadaşları çokluğu, sıkı sıkı bağlılıkları, netice zengin kişi fakirliğe düşünce çocuğunun etrafında dolaşan arkadaşlarda biranda yok oluyor.
Biz bunu arkadaşlık veya dostluk olarak değerlendiremeyiz, olsa olsa menfaat ilişkisidir. Onun için dost kim, arkadaş kim iyi seçmek gerekir. Sonra arkadan hançerlenmiş gibi olur ki bununda faturası ağır olur.
Her görünen dostun sanma Vefasız olanı anma Sahte dostluklara kanma Dost edinmek kolay değil.
Derlerki dost söyler acı Sen onu et başın tacı Odur gönlünün ilacı Sözüm gerçek alay değil Şükrani’m dostunu tanı Boş ver içi boş bir hanı Mutlu edersen insanı Bu bir basit olay değil.
ŞÜKRANİ
E-Mail:stoprak_58@hotmail.com
