Dostlarım

Bir bilmecem var sizlere.
Bu günlerde eşşekten düşmüş karpuz muamelesi yapıllan zatın, “muteber” günlerindeki kendi söyeminden yola çıkarak bir “şiirimsi” yarattım. Bunu bir bilmece sayın kendi söylemiyle zatı daha yakından tanıyın.Aman ha!.Uzun deyip vazgeçmeyin. Armudun iyisini kim yer, ayvanın irisi kime kalır bilin!..
ARMUDUN İYİSİ;
AYVANIN İRİSİ!…
Giriş:
BAZEN BİR İTİRAF DÖKÜLÜR DİLLERDEN,
KENDİLİĞİNDEN!…
ALEME İBRET!…
DERSİN Kİ;
TAM İSABET!..
CAN SAĞLIĞI BUNDAN ÖTESİ…
*
DÖKÜLÜR SÖZLER DUDAKLARDAN
KENDİLİĞİNDEN!…
DERSİN Kİ
“KİŞİ KENDİN BİLMEK GİBİ İRFAN OLAMAZ…
KENDİ İLTİFATIYLA, BİZZAT KENDİSİNİ;
YÜCELTMEKTE(!) Mİ… NE!?…
PEŞ PEŞE SORULAR TAKILIR AKLA,
KENDİLİĞİNDEN…
DERSİN Kİ;
KİMİNE ARMUDUN İYİSİ;
KİMİNE AYVANIN EN İRİSİ!…
KİMDİR BİLEN!?… S Ö Y L E S İ N !…
A D A L E T… HANGİSİ!?…
**
Gelişme:
Rivayet olunur ki;
Medyada peşkircibaşı eşler, Rozan ile Nalçı’dan erkek olanı;
Günlerden bir gün,
Yandaş kanallardan birine muteber konuk olmuş.
Yağdan, yağdanlıktan, çokça da yalakalıktan
Uzun uzun konuşulmuş!…
**
Hoşbeşle geçerken zaman,
Nasıl olmuşsa olmuş;
Kültür farkından açılınca söz;
Sohbette bir sual sorulmuş.
Söz dolaşmış kelam olmuş, kelamdan şu sual doğmuş:
“Kavga çıkarmakta, hele ki, yağcılıkta; yalakalıkta..
Elinize su dökecek yoktur da….
Hani;
Görünen o ki, kültür farkı var “eş” ile aranızda…
Üniversite bitirmiş, kültürlü de..
Dil de bilir üstelik,
Seninse cim çıkmaz karnından…
Yarsan!… Göstermelik!…
Bu hal, bir kompleks, bir hicap yaratmaz mı aranızda!…
Özellikle de sende…, senin şahsında!?..”
**
Rozan kızmış… Alınmış bu soruya…
Üstelikte hazırcevap ya!…
Nice sualler görmüş … öfkeyle geçiştirmiş,
Yeri gelmiş…kaba kuvvet.. kavgalar vermiş,
Sözlerini hakaretle bitirmiş….
On parmakta on kara, yılan, dilinde yalan…
Kalkamaz mı sandınız bu sualin altından…
Yapıştırmış cevabı… suratlarına…
Demiş;
“Bilmez misiniz!?.. Ben kocaman bir ayıyım ya!…”
*******
Sonuç:
Bizim de aklımız takıldı kaldı bu açık itirafa…
Şaştık, şaşaladık..şaşakaldık… durduk duaya
Kendiliğinden kalkıverdi ellerimiz havaya…
“:Hey Allah’ım…
Şöyle bir dön… dön de bir bak yarattığın kullara..
Delip takıp, saldın… iyi hoş amma..
İki ayak bir baş…bir uzun dil adamlığa yetmiyor!..
“Kulum” diye ortalığa salmakla.. iş bitmiyor….
Karışmayız işine…
Amma velakin;
Takip de gerekiyor!…
**
Anladık, özensizsin delip takıp salmada…
Bari rızık aratmayaydın,
Yıkayıp yağlatmada!…
Kiminin elinde armudun en iyisi…
Kiminin elinde ayvanın en irisi!….
Muteber kul yaratmada, üstüne yok da;
Lütfen cevabın çok kısa olsun ey Yüce Tanrı:
Senin a d a l e t i n hangisi!?…
*************
Mehmet Halil Arık
Emekli eğitimci- DENİZLİ
(mehmethalilarik@gmail.com)