MİA Bir Dosta Ağıt

MİA

Bir Dosta Ağıt

 

M iyav değil mav diye karşılardı beni.

 

Mav mav diyerek sanki baba baba der gibiydi.

 

Abone olduğumuz halı sahada gözüme çarpan iki yaramazdan biriydi. Annesiz kalmış henüz 1 aylık öksüzken kızıma karne hediyesi olarak verdiğim Miam’ın minik kalbi bugün durdu. Bir karton kutu ile geldi evimize, bir karton kutu ile gitti.

 

 

11 yaşında idi.

 

Herkese aksi bana şefkat yumağı..

 

Herkese dik bana teslim…

 

Her şeye asi bana muti..

 

Asil, yalnız, siyah ve beyazım…

 

En bunalımlı günlerimde yargılamadan yanımda duran tek dostum…

 

Hayal kırıklıklarımda ve hasta düştüğümde pati veren, göğsüme yatıp gözlerime bakan, laubalilikten asla hazzetmeyen, benle yatıp benle kalkan güzel dostumun kalbi bir pıhtıya teslim oldu.

 

Öyle oldu ki hayat tarzımızı ona göre belirledik.

 

Misafir sevmezdi .

 

Evde değişiklik sevmezdi

 

Alanını da kollardı, usta sevmezdi.

 

Pandemiyi beraber atlattık Fetö darbesini de.. Uçak seslerinden ödü kopmuştu.

 

Kahpe dostlarımı da sadece O”na anlattım. Sadece mav dedi. Anladı beni. Hiçbir şey yapamasa da sarıldı. Koşulsuz sevdi beni.

 

Ah benim güzel kızım;

 

En sevdiği etkinlik bana yaslanıp tırtıra geçmesi ve ayak dibimde yatmasıydı.

 

Bu ara o kadar anlamlı sesler çıkarıyordu ki 12 yaşında artık konuşacaktı diye düşünüyorum.

 

12 Aralık’a 11 gün kala 11 yaşında bu dünyadan geçip gitti.

 

Kendi ellerimle gözümde yaşlarla en sevdiği bahçeye, yediveren dut ağacının dibine defnettik.

 

Annem öldükten sonra ilk kez bu kadar dolu dolu ağladım. Beni çıkarsız seven kaç canlı vardı ki etrafımda?

 

Ağladım.

 

Anladım.

 

“Ağlarsa anam ağlar

Gerisi yalan ağları” bir daha anladım.

 

Güle güle yavrum.

 

Güzel kızım.

 

Güzel gözlüm.

 

Anne de olamadın, bu hayatta kısır düşlerin oldu.

 

Ama annem öldükten sonra annem oldun.

 

Toprak seni incitmesin annem.

 

Rüyalarda ve gerçek dünyada görüşmek üzere.

 

Hoşçakal Miam.

 

Anılarımda ve yazılarımda yaşayacaksın.

 

Hoşçakal bi TANEM…

 

#ezs