Hayatın en garip yanlarından biri, bazen en çok iz bırakan insanların en sessiz vedalarla uzaklaşmasıdır.
Bir gün dönüp arkana baktığında fark edersin; bugün olduğun insanı inşa eden tuğlaların arasında kendi emeğinden çok, sana dokunan insanların izleri vardır. Kimi bir cümle bırakmıştır hayatına, kimi bir bakış açısı, kimi de bir güven…
Ve bazı insanlar vardır ki sana sadece yol göstermezler. Yolun kendisini öğretirler.
Bugün kilometrelerce uzakta olsak da, farklı ülkelerin gökyüzüne baksak da, hayatın bizi farklı coğrafyalara savurmuş olması gerçeği değiştirmiyor. Çünkü bazı insanlar fiziksel olarak uzaklaşsalar bile, bıraktıkları ışık insanın içinde yanmaya devam ediyor.
Kariyerimin dönüm noktalarına baktığımda, attığım birçok adımın arkasında sizin bana kattığınız değerleri görüyorum. Belki farkında olmadan, belki de büyük bir özveriyle; ama bana yalnızca mesleki bilgi vermediniz. Bir vizyon aşıladınız. Kendime inanmayı öğrettiniz. Mücadele etmeyi, düştüğüm yerde yeniden ayağa kalkmayı, zor olanı seçebilme cesaretini ve başarıya giden yolun yalnızca yetenekten değil, karakterden geçtiğini gösterdiniz.
Bugün taşıdığım özgüvenin içinde biraz siz varsınız.
Karşılaştığım zorluklarda gösterdiğim direncin içinde biraz siz varsınız.
Vazgeçmediğim her mücadelede biraz siz varsınız.
Ve ulaştığım her başarının görünmeyen bir köşesinde yine siz varsınız.
İnsan bazen yıllar sonra anlıyor; hayatına dokunan herkes hatırlanmıyor. Çünkü herkes iz bırakmıyor. Bazıları sadece bir dönem eşlik ediyor, bazıları ise insanın kaderine küçük ama çok güçlü dokunuşlar yapıyor.
Siz benim hayatımda iz bırakan insanlardan birisiniz.
Bu yüzden bugün ne zaman yeni bir başarı elde etsem, ne zaman yeni bir hedefe doğru yürümeye başlasam, ne zaman kendime olan inancımı tazelesem; içimde sessiz bir teşekkür beliriyor.
Çünkü biliyorum ki yaptığım her işte, aldığım her kararda ve kurduğum her hayalde, sizin bana öğrettiklerinizin gölgesi var.
Bazı gölgeler karanlık değildir.
Bazı gölgeler insanı güneşe ulaştırır.
Sizin gölgeniz de benim için hep böyle oldu.
Belki artık aynı koridorlarda yürümüyoruz. Belki aynı masanın etrafında fikir üretmiyoruz. Belki aynı ülkede bile yaşamıyoruz. Ama mesafelerin silemediği şeyler vardır.
Minnet gibi.
Saygı gibi.
Ve insanın hayatına yön veren güzel insanların hatırası gibi.
Hayat yolculuğum boyunca taşıyacağım en kıymetli kazanımlardan biri, bana bıraktığınız bu ışık olacak.
Çünkü bazı insanlar gider.
Ama onların ışığı, kalanların yolunu aydınlatmaya devam eder.
Değerli Hocam’a
Minnet ve Saygıyla
Sağlıcakla.
