Bazı hayaller vardır, insan onları yıllarca kalbinin en sessiz köşesinde saklar. Kimseye anlatmaya cesaret edemez, bazen kendine bile itiraf etmekten çekinir. Ama ne kadar ertelerseniz erteleyin, o hayal bir gün yeniden kapınızı çalar.
Benimki de öyleydi…
Uzun zamandır yazmak istiyordum. Kimi zaman bir kenara birkaç cümle yazdım attım, kimi zaman sustuklarımı karalayıp yaramı kanattım. Fakat “Yazabilir miyim?” sorusu hep içimde bir yerde durdu.
Sonra bir gün, korkumu susturup kalemimi dinledim.
Ve ortaya 43 sayfalık bir öykü çıktı.
43 sayfa benim için yalnızca kelimelerden oluşan bir metin değil. Biriktirdiğim duyguların, sustuğum cümlelerin, geceleri zihnimde dolaşan düşüncelerin ve uzun zamandır gerçekleştirmek istediğim bir hayalin izleri…
Ve şimdi o öykü, benim için çok kıymetli olan bir yarışmada, birbirinden değerli ve saygın jüri üyelerinin değerlendirmesinde.
İşte insanı en çok heyecanlandıran da bu galiba…
Yazdığınız bir hikayeyi, edebiyata gönül vermiş, sözüne ve kalemine güvendiğiniz insanların okuması…
Elbette insan ister.
Dereceye girmek, öyküsünün beğenilmesini, emeğinin karşılığını bulmasını ister.
Ama bir yandan da bunun çok ötesinde bir duygu var içimde.
Çünkü ben bu yarışmaya yalnızca bir öykü göndermedim.
Yıllardır içimde taşıdığım bir hayalimi gönderdim.
Şimdi sonucu bekliyorum.
Belki ismimi dereceye girenler arasında göreceğim.
Belki de bu kez olmayacak.
Ama ne olursa olsun, artık biliyorum ki insan bazen bir hayalin gerçekleşip gerçekleşmeyeceğini düşünmekten önce, onun için ilk adımı atmalı.
Ben attım.
Ve eğer güzel bir haber gelirse, belki çok yakında 43 sayfalık o öykü büyüyecek, bir kitabın sayfalarında hayat bulacak ve kitabım sizlere ilk kez:
“Merhaba…”
diyecek.
O gün geldiğinde, bugün yaşadığım bu heyecanı ve bu bekleyişi mutlaka hatırlayacağım.
Şimdilik elimde bir öykü, kalbimde büyük bir heyecan ve içimde sessizce büyüttüğüm güzel bir umut var.
Sonucu bilmiyorum.
Ama şunu biliyorum:
Bazen bir kitabın ilk sayfası, yıllar önce bir köşede karalanmış küçücük bir cümleyle başlar.
Belki benim kitabımın ilk sayfası da tam olarak bugün yazılmıştır.
Ne dersiniz?.
Sağlıcakla
Leyla DİKMEDAŞ
