Mevlana’nın 21 kuralı;
1. Aramakla bulunmaz; ama bulanlar hep arayanlardır.
2. Her şey vaktini bekler. Ne gül vaktinden önce açar ne de güneş vaktinden önce doğar. Sabret… Senin olan, zamanı geldiğinde seni bulacaktır.
3. Kısmet etmişse Mevlâ; el getirir, yel getirir, sel getirir. Kısmet etmemişse; el götürür, yel götürür, sel götürür.
4. Her şey üstüne gelip seni dayanamayacağını sandığın bir noktaya getirdiğinde sakın vazgeçme. Çünkü bazen kader, tam da orada yön değiştirir.
5. Güvenebilmek, sevmekten daha kıymetlidir. Çünkü güvenin olmadığı yerde sevgi kök salamaz.
6. Bitkinin güzelliği tohumunun iyiliğinden, insanın güzelliği ise kalbinin temizliğinden gelir.
7. Sabır öyle bir iptir ki, koptu sanırsın; oysa her imtihanda biraz daha sağlamlaşır.
8. Her olayı hayır bil, her geleni Hızır bil, her geceyi Kadir bil.
9. Kuru duayı bırak. Ağaç isteyen, önce tohumu toprağa emanet eder.
10. Güne ait ne varsa dün de kaldı cancağızım. Bugün yeni şeyler söylemek gerekir.
11. Küsmek için bahaneler aramak yerine, sevmek ve sevilmek için yollar arayın.
12. Sen yola çık; yol sana görünür.
13. Ay doğmuyorsa yüzüne, güneş vurmuyorsa pencerene; kabahati ne ayda ara ne güneşte. Gözlerindeki perdeyi kaldır.
14. Öfke rüzgâr gibidir. Diner… Ama kırdığı dalları geriye getiremez.
15. “Yarın yaparım.” deme. Çünkü bugün de dünün yarınıydı.
16. Bir an dur… Arkana dön ve unuttuklarını hatırla. Kaybettiysen ara, kırdıysan gönül al, kırıldıysan affet. Hayat, kin taşımak için fazla kısadır.
17. Aynı dili konuşanlar değil, aynı duyguyu paylaşanlar anlaşır.
18. Küle döndüysen üzülme. Küllerinden yeniden doğmayı hatırla. Geçmişte kaç kez yıkıldığını değil, kaç kez ayağa kalktığını say.
19. Gül düşünürsen gülistan olursun, diken düşünürsen dikenlik olursun.
20. İnsanlar da kitaplar gibidir. Kapağına bakıp hüküm verme. Gerçek değerini ancak okudukça anlarsın.
21. Neyi arıyorsan, aslında osun sen.
Ve belki en büyük kural şudur:
İnsanın gerçek yolculuğu, dünyayı dolaşması değil; kendi kalbine ulaşmasıdır. Sabırla yürüyen, şükürle yaşayan, sevgiyi kalbinde büyüten kimse; sonunda aradığına değil, olması gerekene dönüşür. Çünkü hakikat, dışarıda aranacak bir yol değil; insanın içinde uyanmayı bekleyen bir ışıktır.
