Türkiye’nin kıyıları arasında öyle bir coğrafya vardır ki, onu yalnızca bir sahil şeridi olarak tanımlamak büyük haksızlık olur. Mersin’in batısında, Atakent’ten başlayıp Silifke, Taşucu, Boğsak, Tisan, Ovacık ve Yeşilovacık’a kadar uzanan bu eşsiz kıyı hattı; doğanın cömertliğini, tarihin izlerini, üretimin gücünü ve insan emeğinin değerini aynı potada buluşturan benzersiz bir yaşam koridorudur.
Bugün Türkiye’nin birçok sahil bölgesi yoğun yapılaşma, plansız kentleşme ve çevresel baskılar altında nefes almaya çalışırken, Atakent-Yeşilovacık hattı hâlâ Akdeniz’in gerçek kimliğini koruyabilen nadir bölgelerden biri olma özelliğini taşıyor. Burada deniz yalnızca bir manzara değil; geçim kaynağı, kültür, yaşam biçimi ve gelecek demektir.
Sabahın ilk ışıklarıyla birlikte Atakent kıyılarında başlayan hayat, gün boyunca kilometrelerce uzanan sahil boyunca devam eder. Balıkçıların denize açıldığı, çiftçilerin seralarına yöneldiği, esnafın dükkânını açtığı ve turistlerin mavi sulara kavuşmak için sahillere indiği bu coğrafyada her gün yeniden üretilen bir hikâye vardır.
Akdeniz’in mavisiyle Toroslar’ın yeşilinin buluştuğu bu bölge, yalnızca Mersin’in değil, Türkiye’nin de en önemli doğal zenginliklerinden biridir.
KOYLARIN DİLİ OLSA…
Atakent’ten Yeşilovacık’a doğru ilerlerken insanı ilk etkileyen şey, birbirinden farklı karakterlere sahip koyların oluşturduğu doğal mozaiktir.
Taşucu çevresindeki koylar, sakinliği ve doğal güzelliğiyle öne çıkar. Burada deniz, adeta bir cam parçası kadar berraktır. Sabah saatlerinde kıyıya vuran ışıklar, suyun altında bulunan taşları metrelerce derinlikte bile görünür kılar.
Biraz daha batıya gidildiğinde Boğsak’ın huzurlu atmosferi karşılar ziyaretçileri. Gürültüden uzak, doğanın ritmine teslim olmuş bu koy, yıllardır sakin bir yaşam arayanların sığınağıdır. Boğsak’ta deniz yalnızca yüzülen bir alan değil, insanın iç dünyasıyla baş başa kaldığı bir aynadır.
Ardından Tisan gelir.
Belki de tüm bölgenin en etkileyici manzarasına sahip olan Tisan Yarımadası, Akdeniz’in saklı mücevherlerinden biridir. İki ayrı koyun oluşturduğu eşsiz görüntü, dünyanın birçok turizm destinasyonuyla yarışabilecek güzelliktedir. Mavi ve turkuazın onlarca tonunu aynı anda görmek mümkündür burada.
Türkiye’nin birçok yerinden insanlar sırf bu manzarayı görmek için yüzlerce kilometre yol kat ediyor.
Ovacık ve çevresindeki gizli koylar ise keşfetmeyi sevenlerin adresidir. Yolun sonunda karşılaşılan küçük koylar, kalabalıktan uzak kalabilmiş doğa parçaları olarak ziyaretçilerine ayrıcalıklı bir deneyim sunmaktadır.
Yeşilovacık’a yaklaşıldığında ise doğa ve insan emeği iç içe geçer. Kayalık kıyılar, küçük balıkçı barınakları ve denizle bütünleşmiş yerleşimler Akdeniz kültürünün yaşayan örneklerini oluşturur.
BU GÜZELLİKLER SADECE TURİZM DEĞİLDİR
Bölgeyi yalnızca turizm açısından değerlendirmek eksik bir bakış açısı olur.
Çünkü bu sahil hattı aynı zamanda Türkiye’nin üretim merkezlerinden biridir.
Silifke Ovası’nın bereketli toprakları yıllardır ülkenin tarımsal üretimine önemli katkılar sağlamaktadır. Çilek üretiminde Türkiye’nin önde gelen merkezlerinden biri olan Silifke, aynı zamanda limon, portakal, muz, nar, zeytin ve sebze üretiminde de önemli bir paya sahiptir.
Bir market rafında gördüğümüz birçok ürünün yolculuğu aslında bu topraklarda başlamaktadır.
Sabahın erken saatlerinde seralara giren üreticiler, günün büyük bölümünü güneş altında geçirerek yalnızca kendi aile bütçelerine değil, ülke ekonomisine de katkı sunmaktadır.
Tarım, bölgede binlerce ailenin geçim kaynağıdır.
Ancak tarımsal üretimin sürdürülebilirliği için su kaynaklarının korunması, modern sulama sistemlerinin yaygınlaştırılması ve çiftçilerin desteklenmesi büyük önem taşımaktadır.
Çünkü bu coğrafyanın gerçek zenginliği yalnızca denizinde değil, toprağındadır da.
BALIKÇILIK: DENİZİN EKMEĞİ
Akdeniz’in bereketli suları yüzyıllardır bölge insanına ekmek kapısı olmuştur.
Taşucu’ndan Yeşilovacık’a kadar uzanan kıyılarda yüzlerce aile geçimini balıkçılıktan sağlamaktadır.
Sabah gün doğmadan denize açılan tekneler, yalnızca ekonomik bir faaliyet yürütmez. Aynı zamanda kuşaktan kuşağa aktarılan bir kültürü yaşatır.
Balıkçılar denizin dilini bilir.
Rüzgârın yönünden havayı okur, suyun renginden balığın yerini tahmin eder, gökyüzüne bakarak ertesi günü hesaplar.
Bu bilgi kitaplardan öğrenilmez.
Yılların deneyimiyle kazanılır.
Bugün bölgedeki balıkçılık faaliyetleri hem yerel ekonomiye canlılık kazandırmakta hem de ülkenin gıda arzına katkı sunmaktadır.
Ancak denizlerin korunması, aşırı avlanmanın önlenmesi ve sürdürülebilir balıkçılık politikalarının geliştirilmesi artık her zamankinden daha önemli hale gelmiştir.
TURİZMİN YÜKSELEN DEĞERİ
Son yıllarda insanlar kalabalık tatil merkezlerinden uzaklaşarak daha doğal ve sakin destinasyonlara yöneliyor.
İşte bu noktada Atakent-Silifke-Yeşilovacık hattı büyük bir avantaja sahip.
Bölge, kitle turizmi yerine doğa turizmi, kamp turizmi, karavan turizmi, dalış turizmi ve kültür turizmi açısından önemli fırsatlar sunuyor.
Özellikle son yıllarda karavan turizmine olan ilginin artmasıyla birlikte bölgeye gelen ziyaretçi sayısında dikkat çekici bir yükseliş yaşanıyor.
Bu durum pansiyonlardan restoranlara, marketlerden küçük esnafa kadar birçok işletmenin gelirini artırıyor.
Turizm yalnızca ekonomik hareketlilik sağlamıyor.
Aynı zamanda bölgenin tanıtımına katkıda bulunuyor.
Bir turistin çektiği fotoğraf, paylaştığı video veya anlattığı bir hikâye bazen milyonlarca liralık reklama eşdeğer bir etki oluşturabiliyor.
YEŞİLOVACIK VE STRATEJİK ÖNEMİ
Yeşilovacık son yıllarda yalnızca doğal güzellikleriyle değil, ekonomik potansiyeliyle de dikkat çekiyor.
Deniz ticareti, lojistik faaliyetler ve liman hizmetleri bölge ekonomisinde önemli bir yer tutuyor.
Liman faaliyetleri sayesinde doğrudan ve dolaylı olarak çok sayıda vatandaş istihdam ediliyor.
Bu durum yalnızca Yeşilovacık’a değil, çevredeki yerleşim yerlerine de ekonomik canlılık sağlıyor.
Bölgenin stratejik konumu, gelecekte Akdeniz ticaret ağları açısından daha da önemli hale gelebilir.
Ancak kalkınma ile çevre koruma arasındaki hassas dengenin mutlaka gözetilmesi gerekiyor.
Çünkü ekonomik büyüme doğayı yok ederek değil, onu koruyarak sürdürülebilir hale getirilebilir.
VATANDAŞA SUNULAN EN BÜYÜK HİZMET: YAŞANABİLİR BİR ÇEVRE
Bazen bir bölgenin vatandaşına sunduğu en büyük hizmet, inşa edilen binalar veya açılan yollar değildir.
Temiz hava, temiz su ve korunmuş bir doğa da en az bunlar kadar değerlidir.
Atakent’ten Yeşilovacık’a uzanan sahil şeridi bugün binlerce insan için sağlıklı bir yaşam alanı sunmaktadır.
Çocuklar temiz denizlerde yüzebilmekte, aileler güvenli sahillerde vakit geçirebilmekte, yaşlılar ise doğayla iç içe bir yaşam sürdürebilmektedir.
Bu durum, modern şehirlerin giderek kaybettiği bir yaşam kalitesini temsil etmektedir.
Doğal alanların korunması yalnızca çevre meselesi değil, aynı zamanda halk sağlığı meselesidir.
GELECEĞE KARŞI SORUMLULUĞUMUZ
Bugün bu kıyılara baktığımızda yalnızca mevcut güzellikleri değil, gelecek nesillere bırakacağımız mirası da düşünmek zorundayız.
Plansız yapılaşma, çevre kirliliği, kontrolsüz turizm ve doğal alanların tahribi gibi riskler bu eşsiz coğrafyanın geleceğini tehdit etmektedir.
Oysa dünyanın gelişmiş ülkeleri artık doğal değerlerini koruyarak kalkınmanın yollarını arıyor.
Bizim de yapmamız gereken budur.
Atakent’ten Yeşilovacık’a kadar uzanan kıyılar; ekonomik kazanç uğruna tüketilecek bir kaynak değil, gelecek nesillere aktarılacak bir emanettir.
Çünkü bu kıyılar yalnızca bugünün insanlarına ait değildir.
Yarın burada yaşayacak çocukların da hakkıdır.
Ve belki de bu nedenle, Akdeniz’in bu eşsiz köşesine bakarken yalnızca denizi değil; emeği, üretimi, kültürü, tarihi ve geleceği de görmeliyiz.
Atakent’ten Yeşilovacık’a uzanan bu mavi yol, aslında Türkiye’nin sahip olduğu en değerli hazinelerden biridir. Korunduğu sürece ülkeye kazandırmaya, insanına umut vermeye ve Akdeniz’in güzelliğini dünyaya anlatmaya devam edecektir.
Mehmet GÖKSELLİ
Yardımcı Editör-Yazar-Denetmen
