İnsan nedir, kimdir, gerçekliği nasıldır, zaman ve mekanları aşan değişmez bir özü var mıdır?
İlkçağ, İsa’dan önce 4000’lerden, İsa’dan sonra 500’e kadar süreci kapsar.
Felsefenin ilk çağı ise, İsa’dan önce sekizinci asırdan, İsa sonrası beşinci asra kadar uzanır. Buna antik felsefe de denilir. Yunan ve Roma felsefesidir bu.
1- Sokrat öncesi dönem; doğa felsefesi, Tales İ.Ö.625-545..ana madde sudur.Herakleitos,(İ.Ö.540-480)oluş, değişim, insanoğlunun gerçek özü akıldır. Sofistler görecilik ve kuşkuculuk üzerinde durdular.
2- Sokrat, Platon ve Aristo dönemi;insan nedir,iyilik ve mutluluk değerleri, iyi ahlak üzerinde çalışmışlar.
3- Hellenistik dönem; Stoacılık, Epikurosçuluk ve Kuşkuculuk..erdemli yaşam..
4- Roma çağı; felsefe ile Hıristiyanlık inancının karşı karşıya gelmesi..
Sokrat(İ.Ö.469-399) dış gerçekle ve doğayla değil, insanla ve ahlak sorunuyla ilgilendi.
Her şeyi irdeliyor ve eleştiriyordu. Sorguluyor, sorular soruyor, diyaloglarla hayatı ve insanı irdelemişlerdir.
Platon(İ.Ö. 427-347) felsefesinin temeli “idealar” kuramıdır.
Aristo(İ.Ö.384-322)idealar üzerinde değil, birey üzerinde durmuştur.
Platon’da maddeden ayrı bir ruh düşüncesi vardır.
Aristo’da maddeye içkin bir ruh düşüncesi vardır.
Platon Sokrat’ın, Aristo da Platon’un öğrencisidir.
Sokrat, Platon, Aristo Felsefenin kurucusudurlar.
İnsanın ne’liği ve gerçekliği üzerine ilkçağdan sonra orta çağ ve onu izleyen yeni dönemlere devam edeceğiz.
Neyi, niçin ve nasıl yapmamız gerektiği konusunda sürekli sorgulamalar yapmamız felsefi bir yaklaşımdır.
