Herkesin gönlünde yatan bir çok şair vardır.
Milletlere ruh ve heyecan verir o şairler.
Şairi olmayan toplumlar gariptir.
Fakat ömrünü yaşadığı milletinin özgürlüğüne, yükselmesine, yücelmesine harcamış yazarlar dururken milletine yabancı şairleri baş tacı etmek milli şairlerimize haksızlık olmuyor mu?
Bütün şairler değerlidir. Ama milli şairler daha değerlidir.
Cepheden cepheye haykırıp ses verenler dururken
Cepheden kaçanlara değer verirseniz vicdanlarımız sızlar.
Göz yaşıyla, kanlarıyla bu ülkeye hizmet etmiş şairlerimizin ruhları incinir.
Onların söylediği şiirleri burada ayrı ayrı yazmak isterdim ama sığmaz bu sayfalara.
Onun yerine Türkçü Turancı şair yazar- Türk gençliğine ruh ve heyecan veren- benim de gönlümde yatan Nihal Atsızın “KAHRAMANLIK” şiirini sizlerle paylaşmak istiyorum.
Kahramanlık ne yalnız bir yükseliş demektir,
Ne de yıldızlar gibi parlayıp sönmemektir.
Ölmezliği düşünmek boşuna bir emektir;
Kahramanlık: Saldırıp bir daha dönmemektir.
Sızlasa da gönüller düşenlerin yasından
Koşaradım gitmeli onların arkasından.
Kahramanlık: İçerek acı ölüm tasından
İleriye atılmak ve sonra dönmemektir.
Yırtıcılar az yaşar… Uzun sürmek doğanlık…
Her ışığın ardında gizlidir bir karanlık;
Adsız sansız olsa da, en büyük kahramanlık;
Göz kırpmadan saldırıp bir daha dönmemektir.
Kahramanlık ne yalnız bir yükseliş demektir,
Ne de güneşler gibi parlayıp sönmemektir.
Bunun için ölüme bir atılış gerektir.
Atıldıktan sonra da bir daha dönmemektir…
