Kadın dalgın dalgın başı önünde kaldırımda yürüyor. Elinde akıllı telefonunu sıkıca tutuyor. İki elinin baş parmakları sağa sola telefonun tuşlarında gidip geliyor.
Az ileride betondan bir elektrik direği yükseliyor. Direğin dibinde sokak köpeği kıvrılmış yatıyor.
Anlaşılan kadın onu görecek gibi görünmüyor.
Çünkü aklı başında değil, ayaklarıysa dalgın bir şapşala ait.
Köpekse kendisine yaklaşan tehlikenin farkına varınca ayak sesine kulaklarını dikip başını kaldırıyor. Kadına havlıyor.
Belki de kadını uyarıyor zavallım.
Kadın onu dahi duymuyor.
” Gümm!”
Ah o da ne?
Kadın acıyla kıvranıyor.
Başını iki eliyle tutarken akıllı telefonunu elinden fırlatıyor caddeye doğru…
Belki de aklı başına o dakikada geliyor.
Ne zaman şu akıllı telefonlar çıktı, akıllar ziyan oldu.
Yalan mı?
Emine Pişiren
