TRT ORDU MUHABİRİ SELİM BECİOĞLU İLE İLGİLİ BİR ANIM…(ORDU’ yu KİMSE BÖYLE TANITMAMIŞTI…)
Geçen yıl Kıbrıs Ercan Havaalanı’ nında ( eski alan)nda TEKNOLOJİ FESTİVAL etkinliklerine katıldık.
Damadım, kızım, torunlarım ve samimi görüştükleri aile iki çocukları ayrıca pilot yarbayımızın anne ve babası olmak üzere kalabalık bir grup olarak etkinlikleri izliyoruz.
TÜRK KUŞU JETLERİ gösterisi harikaydı, hem akrobasi, hem kaliteli ses düzeni ve müzik, hem sunum, derken öğlen oldu. Çoluk çocuk yemeğe gitmeye niyetlendiler.
Ben yemeğe gitmek istemedim. “Akşama kadar buradayız, yemeksiz olmaz” diye ısrar ettiler ama “çok kalabalık, yemek için sıra bekleyemem” deyince, Semiha Hanım da beni yalnız bırakmadı.
Herkes yemeğe gitti, biz sohbete koyulduk, ortalık inanılmaz tenhalaşınca ileride TRT’ nin naklen yayın aracını gördüm ve arkadaşıma,
“benim TRT de çalışan bir kuzenim var, gidip bir bakayım, haber ekibiyle gelmiş mi?” diyerek yanından ayrılıp araca yöneldim.
Aracın yanında bulunanlara Selim kuzenimi sordum
“şu karşıda kafemiz var, koordinasyon oradan yapılıyor, oraya sorabilirsiniz” dediler, gittim ilk gördüğüm kişiye,
“kolay gelsin, ekibinizde ORDU TRT’ den Selim Becioğlu var mı acaba?” deyince olmadığını söylediler, “buradakiler Ankara merkez haber stüdyolarından arkadaşlar” dediler.
Teşekkür edip ayrılıyorken “buyrun oturun, çay kahve ikram edelim” dediler (iki genç)
“yok teşekkür ederim, ileride protokolde arkadaşım var onu yalnız bırakmak istemem” deyince “o halde ikramımızı arkadaşınızada sunalım dediler”
Bu arada oradaki herkese tabldot yemekleri geldi
“yemeğinizden olmayın, gerek yok çocuklar” dedimse de beni dinlemediler ve iki tane yemeği ve birkaç su şişesi ile poşetli ekmekleri kaptıkları gibi arkadaşımla benim oturduğumuz yere (ama kimse kalmamıştı sadece arkadaşımla ben varız, yemekleri bana da taşıtmadılar üstelik)getirdiler.
Arkadaşım da çok şaşırdı ama memnuniyetle kabul ettik, çok teşekkür ettik çocuklar tam gidiyorlarken arkadaşımın eşi geldi kalabalıktan dem vurdu, çocuklarla tanıştırdık derken çocuklar ona da yemek getirdiler, bayıldık keyfimize ama ne yemek, hem de sıcacık.Yemek görmemiş değildik ama o soğuk alanda çok makbule geçti işte.(o gün hava bayağı serindi)
Mutlu mesut yemeklerimizi yedik bir de ne görelim, iki gencimiz 3 tane neskafe, üç tane de tatlı tuzlu pasta paketleri ile bize doğru gülerek geliyorlar biz de başladık gülmeye, annelerine babalarına hizmet eder gibi peçetelerimiz ve ıslak mendillere kadar bize servis yaparlarken “çocuklar sağolun varolun da yanlış anlaşılma olmasın, ben Selim Becioğlu’ nun sadece kuzeniyim annesi değilim” deyince hep birlikte çok güldük.
Ben daima video ve fotoğraf, kaydı yüzünden hep tel şarjı bitik gezerim, jetleri kaydedeceğim diye yine aynı durumdayım, arkadaşımın eşinden rica ettim,
“bu çocuklarla bir fotoğrafımız olmalı” diye.
“ izzet ikram harika, güler yüz bonus, üstüne üstlük bir de ayağımıza kadar geliyorlar, çocuğum bu Selim Becioğlu kerameti anladım da sizler nasıl bir anne babanın evlatlarısınız, maşallah size” diyerek künyelerini öğrendik, tüm samimiyetimizle teşekkür ettik….Teşekkürümüz yemeklerden ziyade, çocukların samimiyetineydi tabi ki…
Epey sonra bizim tayfa yemekten döndüler, bir sürü sıra beklemişler, perişan olmuşlar, oturmaya bile yer yokmuş, bize de paket yaptırmışlar ama hiç makbule geçmedi ki biz tıka basa toklar olarak onlara pasta ikramı yapıyoruz….))
“nedir bu?” diye soruyorlar
“Semiha Hanım iyi ki benimle kaldınız, bu olanları , ‘yemek ayağımıza geldi’ diye anlatsam kimse inanmazdı, siz şahitsiniz…:))” derken sanki biraz havalara mı girmiştim ne? Selim Becioğlu kuzenim sadece adının sayesinde, ne kadar sevdirmişsin kendini yaaa maşallah, çocuklara tembih ettim “Ordu’ ya Ünye’ ye yolunuz düşerse sizleri mutlaka ağırlamalıyım, benim ismimi hatırlayamazsanız “ORDU YEMEKLERİ KİTABI” diye sorun Selim’ e “hatırlar o zaman” deyince,
“aaaa yemek kitabınız mı vardı?”
“e e evet”
“nasıl buldunuz yemekleri?”
“o kadar güler yüzle ve samimiyetle sunulan her yemek harikadır” dedim ama yemekler sahiden harikaydı, pastalar, neskafe bile…
Selim Becioğlu KUTLARIM SENİ ama o çocuklara sen de bir yemek borçlusun artık…
ORDU‘ da sana büyük bir TEŞEKKÜR BORÇLU güzel tanıtımların, gayretkeşan ve başarılı çalışmaların için.
Selim Becioğlu anne ve babasına da TEŞEKKÜRLER, güzel eşine de, (ailesine niye teşekkür ediyorum biliyor musunuz, insan önce ve daima aileden beslenir…)
görüştükleri 10-Ocak ÇALIŞAN GAZETECİLER GÜNÜ
1961 yılından bu yana sadece Türkiye’ de kutlanmsktadır. 212 sayılı kanun ile çalışan gazetecilere kıdem tazminatı, izin, sosyal güvenlik haklarının tanınması dolayısı ike kutlanmaktadır.
Bu Anka’mda tüm YEREL GAZETECİ arkadaşlarımızın YEREL BASINda ki öz verili çalışmaları nedeniyle bu özel günlerini kutlarım. Zor şartlarda halkın haber almak hakları için çalışan bu kardeşlerimiz içinde Selim Becioğlu ile ilgili şu vurguyu da yapmak isterim, hazırladığı haberlerle ORDU ve 19 İLÇESİNİN TANITILMASINDA çok önemli bir görevi çok başarılı adımlarla yerine getiriyor ki gerçekten çok TAKDİR ediyorum. Ayrıca da TAKDİR EDİLMESİ gerekir diye düşünüyorum, onun hazırladığı haberlerle ORDU ve YÖRESİNİ TRT ekranlarında izlemenin keyfini yaşıyoruz ki hem Türkiye hem de dünya izliyor.Selim kuzenim daha bir çok güzel, etik ve tanıtıcı haberleri içeren çalışmalar dilerim, yolun hep açık olsun.
