Taşova Gazetesine 8 Aralık 2020 Salı günü yazdığım “Taşova Özlenir mi” başlıklı yazıma Taşovalılar umduğumdan fazla ilgi gösterdi.
Okuma oranının epeyce düştüğü günümüzde yazıyı okuyup yorum yapanların sayısı bir hayli fazla. Aslında kaç kişinin yazıyı okuduğuna dair bir veri yok elimde. Onu ancak gazetenin yöneticileri bilir.
Yaklaşık 20 yıla yakın muhtelif gazetelerde köşe yazarlığı yapıyorum. Zaten an itibariyle, her hafta dört ayrı gazeteye dört ayrı yazı yazıyorum. Muhtemel beşincisi de yolda.
Daha önce bazı şehirlerle ilgili yazılar yazmışlığım olmuştu. Ancak Taşova ile ilgili son yazım, daha önce yazdığım yazılardan daha fazla yorum yapıldı. Yanlış anlaşılmasın kendi yazılarım için söylüyorum. Elbette başka yazılara daha da çok yorum yapılmıştır.
Konusu Taşova olduğu için bence bu Taşovalılar Taşova’yı seviyor. Bu hem ilçe, hem de vatandaşlar için iyi bir durum.
Bir insanın memleketini sevmesi çok güzel bir şey.
Yaşadığı yeri veya doğduğu yeri sevmeyen insanlar mutlu olamazlar ve her yerde kendilerini gurbette hissederler.
Benim gazeteyi kaç kişinin okuduğunu bilmem mümkün değil. Ancak facebook, instagram ve gazte yazısının altındaki yorum sayısı yüzün üzerinde. Beğeni sayısı da 640 civarında. Burada yorumlara yorum ve beğeni yapanları saymadım.
Bu yazının başlığını onun için “Taşova’dan Taşan Gönül” ismini verdim. Gördüm ki özellikle gurbetteki vatandaşlarımız doğdukları yerleri çok özlemişler.
Nasıl özlemesinler ki?
Gözünü açtığında gördüğü, yürümeye başladığında koştuğu o yerleri…
Nasıl özlemesin yağmurunda ıslanıp, soğuğunda üşüdüğünü…
Nasıl özlemsin ki eve gelen babasının kendisine simit veya şeker getirdiğini…
Nasıl özlemsin ki komşuya misafir gidilip, komşularının misafir geldiğini…
Düğünleri, bayramları, çocuk oyunlarını, gelin oluşunu, gelin gelişini, vefatları…
Kısaca oraya ait her şeyi…
Hatıralar insanın gönül telini titretir.
Taşovalı’da da bu gönül yeterince var…
Hatta kabına sığmamış taşmış bile.
Selam olsun o güzel gönül sahibi insanlara.
