Geçmişte hainlik suçlaması sıkça kullanılırdı. Parti lideri rakip partinin liderini vatan hainliği, vatanı satmakla ile suçlar seçimde bununla prim yapmaya çalışırdı. Günümüzde de liderler tarafından zaman-zaman denenmesine rağmen artık eskisi kadar prim yapmıyor. Prim yapabilmesi için de Amerikan yandaşlığı ile beraber kullanılması gerekiyor.
Bu derece prim yapmasının sebebinin ülkemizde ABD’yi sevmeyenlerin yüzdesinin bir hayli fazla olması… Yine diğer güçlü ülkelerin lobilerini de akıldan çıkarmamak gerekir.
Bugün hainlik gündemden yavaş-yavaş çekilirken yerini belden aşağı hakaretler almakta.
Geçmişte liderlerin birbirlerine karşı akıl almaz hainlik suçlamaları yaparken belden aşağı bayağı hakaretlerini işitmezdik. Arada bir yapılan hakaretlerin bir üslubu, adabı vardı.
Hakaretin üslubu, adabı olur mu? Diye sorabilirsiniz. Elbette bayağılaşmadan, işi ayağa düşürmeden eleştirinin kinayesi olabilir. Ancak kinayeli eleştiriler meziyet ister
Öncelikle iyi bir aile çevresinden yetişip, edepli ve terbiye sahibi olmak gerekir. Sonra kültürlü olmak ve çok okumak işin vazgeçilmezidir. Sonra bu da yetmez, kıvrak zekâlı olunmalı ki “cuk oturan” cevap verilebilsin.
Miting meydanlarında prim yaptığı sanılan bu tür hakaretler acaba toplumda itibar görüyor mu? Prim yapıp liderin oy hanesini kabartıyor mu? Ne yazık ki hayır… Nitekim vatandaş eskisi gibi siyasetçiye itibar etmiyor. Seçime on beş gün kalmasına rağmen meydanlar heyecansız. En büyük neden liderlerin belden aşağı “bayağı” konuşmaları, birbirlerine hakaret etmeleri…
Liderlerin bu denli basit hareketlerini gökten zembille inmelerine bağlıyorum.
Tıpkı erken doğan prematüre çocuklar gibi zamansız ve kademesiz başa geçmenin sıkıntıları bunlar diye düşünüyorum.
