Ben, Mustafa Kemal
Ali Rıza oğlu, Zübeyde’den olma…
19 Mayıs 1919, Samsun doğumluyum
Böyle bilinesi…
Havza’da, Amasya’da
Erzurum’da, Sivas’ta ve Ankara’da…
Kader diye önümüze getiren
Tüm kötülükleri
Hıyanetle, açlıkla, sefaletle
Ve de düşmanlarla savaşarak aştık...
Çanakkale’de öldük
Dirildik yeniden
Allahuekber’de buz kestik…
Çanakkale’de Anzavur ,
Konya’da Delibaş ,
İzmit’te, halife ordusu
Kudurdu ihanet, uşaklık, kölelik
Türk’ü yok etmek adına
Ve sizler,
Ey Efendiler!
Karınları tok, sırtları pek olanlar!
İnönü’de, Sakarya’da
Çiğiltepe’de, Dumlupınar’da vurulduk
Kanla, ateşle, gözyaşıyla…
Vurduk da
Gördü o zaman Osmanlı
Hak nasıl alınırmış,
Ulus ne demekmiş…
Vatan dedik,
Ulus dedik, bayrak yaptık onurumuzu
Para, şöhret, şan tutkusu
Hadi be!
Hakk! Dedik, Hakk’a taptık…
Şimdi bakıyorum da
Şalvar, kara çarşaf, peçe
Yeniden dolaşır olmuş sokaklarımızda
Ne canlar pahasına kurduğumuz mecliste oturanlar
Avanta peşinde koşar olmuş
Suç olmaktan çıktı mı tüm bunlar?
Ne oluyor sizlere,
Bulgur pilavına soğanı katık yapardık biz
Bir yamalı paltoyla geçerdi kara kışlar
Kimsenin de kucağına oturmadık
Kovduk ya duyun-u umumiyeyi
Dedim ya!
Asil kan…
Mezra mezra, köy köy, şehir şehir gezin
Yolluk, tahsisat beklemeyin
Her izbede bir mum yakın
Okulsuz tek bir mezra dahi bırakmayın
Bilime yönelin,
Sanatı bırakmayın
Hak ve hürriyet çizgisinden ayrılmayın
Masallarına kanmayın;
Biz sevdik,
Gaflet, dalalet ve hıyanet
*
Oysa kanla imtihan edilmiş bir ulus bu
Kanla çizilmiştir sınırlarımız
Beni Samsun belleyin
Sevgili Ulusum
İşte o zaman yıkamaz sizi hiçbir güç
Gururlanır, gönenirim ben de
Yattığım yerde
Seviyorum sizleri
