Önce şunu belirtirsem, yazıya devam etmek mümkün olacak. Türk Ordusuna karşı yürütülen savaşın tarafı doğrudan Amerika’dır. Bu durum, Süleymaniye’de askerimizin başına çuval geçirildiği günden beri böyledir. Bunu abartılı ve saçma bulanlar, yakında isteseler de, istemeseler de bu gerçekliği kabul edeceklerdir.Büyük güç ile birleşen içerdeki küçük örgütlü güç(Cemaat) devlet içindeki örgütlenmesini tamamlamıştır. İktidar hedefli olan bu örgütlü güç, iktidar hedefi olmayan örgütlü veya örgütsüz halk birimlerine göre üstünlük elde etmiştir.
Darbe demokrasi kaypak zemininde Ordu ile savaşmalarının gerekçesi darbeydi. Yargı da mı darbe yapacaktı da yargı ile savaşıyorlar?
Hayır.
Ortada hukuk aramaya gerek yoktur. Bir hukuk vardır. O da Şeriat hukukudur. Amerika Türkiye’de Şeriat hukukunun uygulanmasını kendi çıkarları bakımından gerekli görmüştür.(Irak’taki uygulama gibi)
Bu savaşta kararlı olan AKP değildir. Kararlı olan Amerika’dır. AKP sadece servis yapmaktadır.
Altmış yıldır içinde yaşadığımız NATO’dan bir günde çıkamayacağımız aşikârdır. Namuslu bürokrat ve generallerin buna gücü yetmemiştir.
Amerika ve birlikte hareket ettiği unsurlar, ya herro ya merro demektedir.
Yurtseverlerin acaba savaşsam mı yoksa seyretsem mi deme imkânları kalmamıştır.
Savaş derinleştikçe, savaşın tabiatı gereğince, korkak olanlar da savaşacaktır. Zira savaş başladıktan sonra, sen istesen de istemesen de içindesindir.
Amerikan saldırısı öyle bir hal almıştır ki, hiç kimse bu savaşın dışında kalamaz. O general şöyle düşünüyormuş, bu bürokrat böyle yapalım diyormuş, Sabancı şöyle demiş, falan parti şöyle yapmış bunların hiçbirisinin hükmü olamayacaktır. Savaş kendi kurallarını koyarak seyreder.
Sanmayınız ki, savaş tek taraflıdır. Tek taraflı savaş olmaz.
Şimdi kendi içimizdeki Amerika ile savaş aşamasına gelinmiştir. Biz onlar ile savaşmak istemesek de, onlar üzerimize üzerimize gelmektedir.
Evet, psikolojik savaşı milli kuvvetler kaybetmiştir. Ama savaş tek mevziden ibaret değildir.
Bir mevzi düşmüştür ama savaş devam etmektedir.
